DAGBOEK
Sydney
’s Morgens vroeg (6u30) zijn ze ons dus komen halen voor de vlucht naar Sydney. In de luchthaven hadden we de mogelijkheid om op het internet te gaan en daarvan hebben we dan gebruik gemaakt om alle foto’s in ons fotoalbum te zetten. De grenscontrole gaf geen problemen. Bij het inchecken kregen we een plaats in het midden langs de gang. De vlucht was lang (7u30) maar is zonder problemen verlopen.
Het was al donker toen we in Sydney landden, maar daardoor kregen we bij een prachtig zicht over de stad. Na het weggooien van alle eetwaren hadden we bij de grenscontrole geen problemen. Aan de uitgang moest er ons iemand opwachten. Die was blijkbaar wat te laat, maar we hebben niet gepanikeerd en hij heeft ons veilig naar ons hotel gebracht.
De stad is heel anders dan Singapore: minder proper en wat rommeliger en veel kouder (16°). De eerste australiers die we tegenkwamen waren heel luidruchtig. Er was ons reeds op het vliegtuig verteld dat er een belangrijke finale van het australisch voetbal was gespeeld en Sydney had de wedstrijd op het nippertje met een punt verschil verloren tegen Perth en dat gaf nogal wat animo in de stad.
Nadat we onze kamer gekregen hadden (eenvoudig maar proper en met kitchenet) zijn we nog de stad ingetrokken. In een nabijgelegen ondergronds station (Museum:heel ouderwets maar heel proper) hebben we de trein (een dubbeldekker met een eenvoudig maar ingenieus systeem om de zetels van richting te veranderen) naar Circle quay genomen. Dit station ligt op een boogscheut van het wereldberoemde Opera gebouw met in de nabijheid de al even beroemd Harbour Bridge. Prachtig zicht in de duisternis met de mooie verlichting. We stonden er met verbazing naar te kijken en konden ons nog echt niet realiseren dat we daar stonden aan de andere kant van de wereld. We hebben verschillende malen in elkaars armen geknepen om te zien of we niet droomden.
Gedreven door de honger en de vermoeidheid zijn we dan maar de eerste McDonalds binnen gevallen. Ik heb een McOz genomen en Marijke een McChicken. Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan. Daar ontdekten we dat we daar ook op het internet konden en hebben we in de vlucht een verslagje doorgestuurd.
De volgende dag na het ontbijt zijn we de stad ingetrokken. We hebben er een overdekte markt bezocht waar ik een australische hoed gekocht heb want de zon begon er al goed te steken. Vandaar zijn we naar Darling Harbour gewandeld waar op deze zondag veel volk rondliep. Er zijn daar heel wat musea en speelgelegenheid voor kinderen. We hebben daar ook de eerste vreemde vogels in de vrije natuur zien rondvliegen: Ibissen. We hebben daarna ook een rondvaart in de haven gemaakt die ons van prachtige vergezichten liet genieten op de skyline van de stad. Een en ander heeft ons heel wat mooie foto’s op geleverd.
Nadien zijn we naar The Rocks geweest waar we een pizza gegeten hebben en vanwaar we over de Harbour Bridge gewandeld zijn.
Op weg naar de skytower (een 250m hoge toren) zijn we onderweg een winkeltje gepasseerd waar we konder internetten met een netcan. Na wat sukkelen kregen we dat toch plotseling verbinding met het thuisfront. Het was wel wat verschieten toen we plots Maarten in levende lijve op het scherm zagen verschijnen. De verbinding was verbazend goed.
Na dat we wat bekomen waren zijn we dan toch door gegaan naar de skytower. Het was ondertussen al donker geworden. Maar nietemin was het zicht op de stad prachtig.
Om de emoties van de dag te verwerken zijn we nog een pint gaan drinken in de buurt van ons hotel en daarna gaan slapen.
De camper
’s Morgens vroeg opgestaan, ontbeten en dan met een taxi naar het verhuurstation om onze camper gaan op te halen. Na heel wat administratieve formaliteiten kregen we dan eindelijk onze camper te zien. Bij de inspectie bleek dat de verlichting in het woongedeelte niet werkte. Na wat proberen kam het niet in orde en dar er geen ander voertuig meer ter beschikking was. Kregen we twee lampen op batterijen mee om onze plan te trekken.
Eindelijk konden we dan toch vertrekken maar dat viel in het begin echt niet mee. Ze rijden hier links, het stuur staat aan de rechtse kant en de richtingaanwijzers staan ook aan de rechtse kant waar bij ons de ruitenwissers staan en vice versa.
Na enkele kilometers begon het toch wat te gaan… we moesten vooral oppassen bij het naar rechts afslaan en vooral aan de ronde punten.
We waren van plan om via Bondi Beach ( beroemd surfstrand) naar de Blue Mountains te trekken maar door een wegvergissing kwamen we in het centrum van Sydney terecht. Het heeft ons veel zweet en heel wat van onze zenuwen gevergd voor we de stad weer uitgeraakten. Het voordeel was wel dat we over de Harbour Bridge gereden zijn en dat we het Olympisch park gepasseerd zijn. Eens op de highway zijn we aan het eerste tankstation gestopt om wat te bekomen en iets te drinken.
Katoomba
De rit is verder goed verlopen. In de tegenovergestelde richting was er wegens het einde
Van een lang weekend een kilometers lange file. Onderweg zijn we nog gestopt aan een supermarkt om wat voorraad in te slaan. In Katoomba zijn we eerst naar Echo Point geweest waar we een prachtig zicht hadden op de bergen met als hoogtepunt The Three Sisters, een beroemde rotsformatie.
In een nabijgelegen informatiecentrum werden we de weg getoond naar een camping waar we op een wel heel bijzondere wijze verwelkomt werden. Bij het uitstappen aan de balie riep er iemand “Hallo sir” en “goodday” maar we zagen niemand tot bleek dat er in een hok wat verder een Kaketoe zat die ons verwelkomde… Het dier kon praten als een mens en liet zich gewillig aan zijn kopje krabben. Marijke had er direct een hechte band mee.
Na wat eten gemaakt te hebben (een gasvuur gaat niet echt gemakkelijk in brand) hebben we ons met wat moeite in het donker (die handlampen zijn echt niet te doen) geinstalleerd voor de nacht. Het was echt koud maar ik heb toch goed geslapen…
The Blue Mountains
Na een lekker ontbijt en onder het gezang/gekrijs van kaketoes, kukabourras en nog wat vreemde vogels zijn we dan naar SCENIC WORLD getrokken waar we via een zeeer steil treintje de vallei ingegaan zijn waar we een prachtige wandeling door de natuur gemaakt hebben. Door middel van een kabellift kwamen we op de bergwand terecht waar we een wandeling gemaakt hebben die ons heel wat mooie foto’s van panorama’s opgeleverd heeft. Nadien via een kabelbaan met glazen bodem zijn we nog naar de Three Sisters gewandeld en ben ik nog bijna uitgegleden in een waterval. Doodmoe terug geraakt op de camping waar we nog maar net ons apperitief aan het nuttigen waren of we kregen nieuwe buren. Een enorme bus met slaapplaatsen vol Duitsers kwam zich naast ons installeren. Ze hadden hier heel wat bekijks en we werden al uitgenodigd voor breakfast om 6u30 morgenvroeg. Na het maken van dit verslag gaan we slapen (het is hier echt koud aan het worden). We gaan ons goed moeten toedekken…
’s Morgens vroeg (6u30) zijn ze ons dus komen halen voor de vlucht naar Sydney. In de luchthaven hadden we de mogelijkheid om op het internet te gaan en daarvan hebben we dan gebruik gemaakt om alle foto’s in ons fotoalbum te zetten. De grenscontrole gaf geen problemen. Bij het inchecken kregen we een plaats in het midden langs de gang. De vlucht was lang (7u30) maar is zonder problemen verlopen.
Het was al donker toen we in Sydney landden, maar daardoor kregen we bij een prachtig zicht over de stad. Na het weggooien van alle eetwaren hadden we bij de grenscontrole geen problemen. Aan de uitgang moest er ons iemand opwachten. Die was blijkbaar wat te laat, maar we hebben niet gepanikeerd en hij heeft ons veilig naar ons hotel gebracht.
De stad is heel anders dan Singapore: minder proper en wat rommeliger en veel kouder (16°). De eerste australiers die we tegenkwamen waren heel luidruchtig. Er was ons reeds op het vliegtuig verteld dat er een belangrijke finale van het australisch voetbal was gespeeld en Sydney had de wedstrijd op het nippertje met een punt verschil verloren tegen Perth en dat gaf nogal wat animo in de stad.
Nadat we onze kamer gekregen hadden (eenvoudig maar proper en met kitchenet) zijn we nog de stad ingetrokken. In een nabijgelegen ondergronds station (Museum:heel ouderwets maar heel proper) hebben we de trein (een dubbeldekker met een eenvoudig maar ingenieus systeem om de zetels van richting te veranderen) naar Circle quay genomen. Dit station ligt op een boogscheut van het wereldberoemde Opera gebouw met in de nabijheid de al even beroemd Harbour Bridge. Prachtig zicht in de duisternis met de mooie verlichting. We stonden er met verbazing naar te kijken en konden ons nog echt niet realiseren dat we daar stonden aan de andere kant van de wereld. We hebben verschillende malen in elkaars armen geknepen om te zien of we niet droomden.
Gedreven door de honger en de vermoeidheid zijn we dan maar de eerste McDonalds binnen gevallen. Ik heb een McOz genomen en Marijke een McChicken. Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan. Daar ontdekten we dat we daar ook op het internet konden en hebben we in de vlucht een verslagje doorgestuurd.
De volgende dag na het ontbijt zijn we de stad ingetrokken. We hebben er een overdekte markt bezocht waar ik een australische hoed gekocht heb want de zon begon er al goed te steken. Vandaar zijn we naar Darling Harbour gewandeld waar op deze zondag veel volk rondliep. Er zijn daar heel wat musea en speelgelegenheid voor kinderen. We hebben daar ook de eerste vreemde vogels in de vrije natuur zien rondvliegen: Ibissen. We hebben daarna ook een rondvaart in de haven gemaakt die ons van prachtige vergezichten liet genieten op de skyline van de stad. Een en ander heeft ons heel wat mooie foto’s op geleverd.
Nadien zijn we naar The Rocks geweest waar we een pizza gegeten hebben en vanwaar we over de Harbour Bridge gewandeld zijn.
Op weg naar de skytower (een 250m hoge toren) zijn we onderweg een winkeltje gepasseerd waar we konder internetten met een netcan. Na wat sukkelen kregen we dat toch plotseling verbinding met het thuisfront. Het was wel wat verschieten toen we plots Maarten in levende lijve op het scherm zagen verschijnen. De verbinding was verbazend goed.
Na dat we wat bekomen waren zijn we dan toch door gegaan naar de skytower. Het was ondertussen al donker geworden. Maar nietemin was het zicht op de stad prachtig.
Om de emoties van de dag te verwerken zijn we nog een pint gaan drinken in de buurt van ons hotel en daarna gaan slapen.
De camper
’s Morgens vroeg opgestaan, ontbeten en dan met een taxi naar het verhuurstation om onze camper gaan op te halen. Na heel wat administratieve formaliteiten kregen we dan eindelijk onze camper te zien. Bij de inspectie bleek dat de verlichting in het woongedeelte niet werkte. Na wat proberen kam het niet in orde en dar er geen ander voertuig meer ter beschikking was. Kregen we twee lampen op batterijen mee om onze plan te trekken.
Eindelijk konden we dan toch vertrekken maar dat viel in het begin echt niet mee. Ze rijden hier links, het stuur staat aan de rechtse kant en de richtingaanwijzers staan ook aan de rechtse kant waar bij ons de ruitenwissers staan en vice versa.
Na enkele kilometers begon het toch wat te gaan… we moesten vooral oppassen bij het naar rechts afslaan en vooral aan de ronde punten.
We waren van plan om via Bondi Beach ( beroemd surfstrand) naar de Blue Mountains te trekken maar door een wegvergissing kwamen we in het centrum van Sydney terecht. Het heeft ons veel zweet en heel wat van onze zenuwen gevergd voor we de stad weer uitgeraakten. Het voordeel was wel dat we over de Harbour Bridge gereden zijn en dat we het Olympisch park gepasseerd zijn. Eens op de highway zijn we aan het eerste tankstation gestopt om wat te bekomen en iets te drinken.
Katoomba
De rit is verder goed verlopen. In de tegenovergestelde richting was er wegens het einde
Van een lang weekend een kilometers lange file. Onderweg zijn we nog gestopt aan een supermarkt om wat voorraad in te slaan. In Katoomba zijn we eerst naar Echo Point geweest waar we een prachtig zicht hadden op de bergen met als hoogtepunt The Three Sisters, een beroemde rotsformatie.
In een nabijgelegen informatiecentrum werden we de weg getoond naar een camping waar we op een wel heel bijzondere wijze verwelkomt werden. Bij het uitstappen aan de balie riep er iemand “Hallo sir” en “goodday” maar we zagen niemand tot bleek dat er in een hok wat verder een Kaketoe zat die ons verwelkomde… Het dier kon praten als een mens en liet zich gewillig aan zijn kopje krabben. Marijke had er direct een hechte band mee.
Na wat eten gemaakt te hebben (een gasvuur gaat niet echt gemakkelijk in brand) hebben we ons met wat moeite in het donker (die handlampen zijn echt niet te doen) geinstalleerd voor de nacht. Het was echt koud maar ik heb toch goed geslapen…
The Blue Mountains
Na een lekker ontbijt en onder het gezang/gekrijs van kaketoes, kukabourras en nog wat vreemde vogels zijn we dan naar SCENIC WORLD getrokken waar we via een zeeer steil treintje de vallei ingegaan zijn waar we een prachtige wandeling door de natuur gemaakt hebben. Door middel van een kabellift kwamen we op de bergwand terecht waar we een wandeling gemaakt hebben die ons heel wat mooie foto’s van panorama’s opgeleverd heeft. Nadien via een kabelbaan met glazen bodem zijn we nog naar de Three Sisters gewandeld en ben ik nog bijna uitgegleden in een waterval. Doodmoe terug geraakt op de camping waar we nog maar net ons apperitief aan het nuttigen waren of we kregen nieuwe buren. Een enorme bus met slaapplaatsen vol Duitsers kwam zich naast ons installeren. Ze hadden hier heel wat bekijks en we werden al uitgenodigd voor breakfast om 6u30 morgenvroeg. Na het maken van dit verslag gaan we slapen (het is hier echt koud aan het worden). We gaan ons goed moeten toedekken…
vanwege Marijke Berghman @ 10/04/2006
<< Home