dagboek

Port Stephens


Vroeg opgestaan om op tijd te vertrekken. De Duitser waren nog veel vroeger op en waren al bijna vertrokken. Na alles ingeladen te hebben zijn we dan op weg gegaan. Eerst zijn we nog langs een McDonalds gereden om op het internet te geraken maar het opsturen van foto’s wilde maar niet lukken.We zijn door het Woolemi nationaal park gereden en daar hebben we onze eerste kangoeroe gezien. Hij was jammer genoeg doodgereden en lag langs de kant van de weg. De natuur in het park was prachtig . Kilometers lang kwamen we geen huizen of mensen tegen. Marijke heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook eens achter het stuur te kruipen. Het kon hier toch niet veel kwaad. Midden in het park (in the middle off nowhere) kwamen we aan een benzinestation dat er net zo uitzag als in een oude amerikaanse film. Met een benzinepomp van zeker 50j oud. We hebben er volgetankt en na eens rondgekeken te hebben, er was een winkeltje en een restaurant aan verbonden, ook een antiquiteitszaak, maar dat sloeg waarschijnlijk op de benzinepomp. Marijke heeft daar ook na grondige inspectie , het waren maar kleine spinnen, gebruik gemaakt van de sanitaire voorzieningen. Daarna gingen we weer op weg om na onderweg nog wat inkopen te doen in Singleton net voor het donker aan te komen in Nelson Bay. Na nog een vruchteloze poging om in een videozaak onze foto’s op het internet te krijgen, moesten we in het duister op zoek naar een camping. Dit ging vrij vlot en we werden er heel vriendelijk ontvangen; Terwijl er een plaatselijke zanger voor ambience zorgde hebben we lekker gegeten. Voor mij 5 reuze scampi’s (hier zeer goedkoop) als aperitief . Morgen gaan we hier de omgeving nog wat verkennen en dan weer op weg voor een lange rit…