nog een paar achtergebleven verslagen
Nog ewa nieuws van de tegenvoeters. Het is hier vandaag qua weer een mindere dag. Het waait hier serieus en is overtrokken. De regenbuien zijn (tot nog toe) uitgebleven maar de windstoten zijn fameus ambetant als we aan het rijden zijn. De camper is redelijk hoog en vangt veel wind. Maar goeie chauffeurs als we zijn, kunnen we dat aan he. Dat linksrijden begint nu goed te gaan, we beginnen de logica ervan in te zien. Alleen weten we nog altijd niet hoe de voorrangsregels hier zijn (klein detail). Maar we hebben nog geen blutsen dus hebben we ofwel al veel chance gehad oftewel het al redelijk goe gedaan.
Wat hebben we zoal uitgespookt na ons vertrek uit Surfers Paradise. Voor we vertrokken zijn we eerst eens het strand opgewandeld en ons (ale ikke dan vooral) vergaapt aan de honderden surfers die hun kunsten (en hun schoon lijf) aan het showen waren. En we hadden weeral chance want een beetje verder sprongen er ineens een paar bultruggen (walvissen van ongeveer 13-15 meter lang) uit het water. Redelijk spectaculair om te zien. Ge kunt u wel inbeelden wat een watermassa er opspat als zo een beest ne keer met zijne staart op het water slaat.
Na dat spectakel zijn we dan terug in onze camper gesprongen en verder gereden richting Brisbane. En omdat ik al een hele week aan het zagen was (volgens mijne pa dan toch) zijn we naar het Lone Pine Koala Sanctuary doorgereden, een 12 tal kilometer buiten Brisbane. Het centrum heeft het grootste aantal koala’s ter wereld ( een 150-tal), allemaal in het centrum geboren. En eindelijk, eindelijk mocht ik dan op de foto met azo een koala beertje. Voor wie het resultaat wil bewonderen: http://www.koala.net/photo/0810023693.htm
Het resultaat mag er zijn al zeg ik het zelf (en mijne papa ook). Ge ziet waarvoor ewa borst goed is he, da beest genoot er nogal van zenne! Het bewijs was er, na mij was er een japanse met nen A cup die ook ne foto wou, maar de Nolan (zo heet hij) had er ni veel goesting in. Ze hebben hem met ewa eucalyptus moeten omkopen. En dan was het nog dik tegen zijn goesting!!
Naast koala’s hebben ze der ook nog nen hoop kangoeroe’s die uit uw hand komen eten (als ze goesting hebben tenminste) en veel vogelsoorten. Het was echt de moeite om eens te bezoeken.
Nadien hebben we een rustige camping gezocht in een buitenwijk van Brisbane en redelijk rap ons oogskes toegedaan (20 h!!!!!). we beginnen een beteke de Australische way of life over te nemen. We staan op met het krieken van de dag (tss 6 en 7 uur) en zijn tegen 20h-21h al doodmoe!
De zon komt hier al om 4h30 op en de vogels (die hier ni gewoon piepen, maar kelen!!) beginnen dan ook aan hun serenade.
Vandaag zijn we eerst langs de Glass House Mountains gereden (een 30 min rijden van Brisbane) en hebben daar de Mount Ngungun beklommen. In het boekje dat we mee hadden stond die beschreven als een makkelijke klim die iedereen in 2 uur kan afwerken…… man man man het was puffen en blazen om tot boven te geraken. Het begon met een mooi padje maar werd al redelijk snel ne kuitenbijter die op handen en voeten via rotsen moest beklommen worden. Na een 3 kwartier zijn we dan eindelijk bovengeraakt en het bleek al het zweet waard te zijn geweest!!! Het uitzicht was magnifiek!!!! De foto’s bewijzen het. Alleen is onze pa op de top te weten gekomen dat hij hoogtevrees heeft!!! Daarvoor moet ge 50 jaar geworden zijn hihi.
De klim naar beneden zo mogelijk nog een stuk moeilijker dan de beklimming, maar we hebben onze naam eer aan gedaan en we zijn moe maar voldaan beneden geraakt.
Dan ging het verder richting Noosa, een rijkelui’s badplaatsje. We hebben een rustige camping gevonden buiten het centrum en direct aan het strand gelegen. Ideaal om bij een goeie pint een filmke op de DVD te bekijken dacht onze pa, en daar is hij nu ook mee bezig. Ge ziet het he, over ons moeten jullie jullie geen zorgen maken, wij zijn hier aan het genieten van het goede leven. Alleen vinden we het alletwee wat spijtig dat we al het moois niet met iedereen kunnen delen. We kunnen wel wat foto’s opsturen maar dat geeft niet echt de hele realiteit weer. Ge ziet wijle denken hier ook nog aan jullie he!!
Morgen rijden we naar Rainbow Beach om te zien of we een jeepke kunnen huren om 2 dagen op Fraser eiland te gaan rijden (het grootste zandeiland ter wereld).
Het gaat dus terug een paar dagen duren eer jullie terug iets van ons horen, maar geen nood we komen terug (op het net dan toch he).
Voila we zijn weer een dagske verder en een paar avonturen rijker. We zijn deze morgen dus wakker geworden in Noosa en hebben na onze dagelijkse boterham met confituur en taske chocomelk ons begeven naar het Noosa National Park. We zijn weer ne keer sportief geweest en een wandelingsken van ongeveer 6 km gedaan (en da om 9h ’s morgens….alstublief!!!). maar weerom was het al de moeite waard!! De wandeling liep langs de kust, over kliffen en bood prachtige uitzichten!!!! Ik denk dat dit het mooiste stukje land was dat ik in heel mijn leven al heb gezien en nog zal zien denk ik! De foto’s liegen er niet om.
Na ons sportief intermezzo ging het richting Gympie (nee jongens ik vind die namen zelf ni uit), daar was namelijk een informatiecentrum over al de excursies die we kunnen doen naar Fraser eiland. Daar bleek dat het beter was dat we naar Harvey Bay doorreden omdat daar het aanbod veel groter is dan in Rainbow Beach. Dus wijle da gedaan en we hebben dan ook direct een bezoekje gebracht aan Aussie Trax. Die verhuren 4X4 wagens om het eiland te gaan verkennen.
Het is nu dus officieel, morgen om 9 uur gaan we ons bakske ophalen en vertrekken we met de ferry (weer een touristilleke voor mij) naar Fraser eiland!!!! Joehoe!!
Jullie gaan dus 2 dagen niks van ons horen, maar niet ongerust worden we zitten gewoon in het zand te ploeteren en ons te amuseren!!
Ziezo nu zijn jullie weer een beteke op de hoogte. Nu nog dees verslagske en da van gisteren met de computer van de camping op het net krijgen en dan is onze dag weer goed!
Pech
Vandaag net voor we naar Fraser Island wilden vertrekken stelde Marijke vast dat haar heuptasje met daarin haar portefeuille, paspoort en bankkaarten verdwenen was. We hebben heel de camper binnenstebuiten gekeerd maar niets te vinden , we hebben dan de mensen van de camping verwittigd en die hebben allemaal mee helpen zoeken. Toen we vaststelden dat het muskietennet in het raam van de deur bijna helemaal losgekomen was waren we zeker dat we bestolen waren. De campingverantwoordelijke heeft dan de politie verwittigd en ook het verhuurbedrijf voor onze Fraser trip. Deze mensen hebben ons ongelooflijk geholpen. Na aangifte bij de politie ;en na een bezoek aan het verhuurbedrijf om onze trip een dag te verschuiven hebben we naar het belgische consulaat in Canberra gebeld voor een nieuw paspoort voor Marijke. Daar stuurde men ons door naar het ereconsulaat in Brisbane waar een heel vriendelijke dame ons vertelde dat we terplaatse moesten komen met twee pasfoto’s. Brisban ligt 270km achter ons (drie uur rijden volgens de dame , maar ze zou op ons wachten, het was al bijna 2u). Het werd dus een helse rit naar ginder waar we natuurlijk midden in het spitsuur terechtkwamen en het consulaat ligt dan nog midden in de City (eaglestreet 175) na pasfoto’s gemaakt te hebben in een nabijgelegen shoppingcenter was het bijna zes uur voor we daar geraakten. Ik Marijke afgezet en daarna een parkeerplaats gezocht. De dame heeft ons dan ongelooflijk vriendelijk geholpen en ons op de koop toe nog laten genieten van het uitzicht vanuit het kantoor van de consul. Daarna na eerst iets gegeten te hebben bij McDonalds terug naar Hervey Beach. Waar we rond 23u toegekomen zijn. En waar we een gratis campplaats kregen.
Fraser Island
Om 5uur opgestaan want we moesten om 6u onze jeep gaan afhalen om de overzet van 7u te halen in River Heads. De Jeep zag er wat versleten uit, we kregen campeergerief mee en na de nodige uitleg over de werking van de 4x4 zijn we dan vertrokken. Het inschepen verliep vlot . Op Fraser Island zijn geen asfalt wegen alleen maar zandwegen. We moesten ons dan ook met ons jepeken door het zand worstelen. Dat ging in het begin niet gemakkelijk naar we zijn toch niet vastgereden maar wel ongelooflijk dooreengeschud. De natuur is daar echt prachtig. We hebben daar verschillende zoetwatermeren bezocht en er zelfs gezwommen. Het was precies of ge in Spa Reine aan het zwemmen waart. Tegen de avond hebben we dan onze tent opgesteld aan de oceaan net achter een duin. De ranger kwam ons nog waarschuwen voor de dingo’s (wilde honden), we mochten zeker geen etensresten zichtbaar achterlaten en ons voedsel moesten we wegbergen in een goed afgesloten eski (frigobox); Hij verteldeons dat de dingo’s ons zeker zouden komen bezoeken op zoek naar voedsel, dat ze zeer intelligent zijn en bijna alles open krijgen dat niet slotvast is. Moe van de lange dag zijn we dan toch met een ietwat bang hartje in onze tent gekropen. Het is er om 6u al stikdonker. Door de vermoeidheid en ondanks het ruisen (eerder gebulder volgens mij) van de oceaan zijn we dan toch in slaap gevallen. ’s Morgens bij het opstaan heben we wel kunnen vaststellen dat de dingo’s gepasseerd waren. we konden
Wat hebben we zoal uitgespookt na ons vertrek uit Surfers Paradise. Voor we vertrokken zijn we eerst eens het strand opgewandeld en ons (ale ikke dan vooral) vergaapt aan de honderden surfers die hun kunsten (en hun schoon lijf) aan het showen waren. En we hadden weeral chance want een beetje verder sprongen er ineens een paar bultruggen (walvissen van ongeveer 13-15 meter lang) uit het water. Redelijk spectaculair om te zien. Ge kunt u wel inbeelden wat een watermassa er opspat als zo een beest ne keer met zijne staart op het water slaat.
Na dat spectakel zijn we dan terug in onze camper gesprongen en verder gereden richting Brisbane. En omdat ik al een hele week aan het zagen was (volgens mijne pa dan toch) zijn we naar het Lone Pine Koala Sanctuary doorgereden, een 12 tal kilometer buiten Brisbane. Het centrum heeft het grootste aantal koala’s ter wereld ( een 150-tal), allemaal in het centrum geboren. En eindelijk, eindelijk mocht ik dan op de foto met azo een koala beertje. Voor wie het resultaat wil bewonderen: http://www.koala.net/photo/0810023693.htm
Het resultaat mag er zijn al zeg ik het zelf (en mijne papa ook). Ge ziet waarvoor ewa borst goed is he, da beest genoot er nogal van zenne! Het bewijs was er, na mij was er een japanse met nen A cup die ook ne foto wou, maar de Nolan (zo heet hij) had er ni veel goesting in. Ze hebben hem met ewa eucalyptus moeten omkopen. En dan was het nog dik tegen zijn goesting!!
Naast koala’s hebben ze der ook nog nen hoop kangoeroe’s die uit uw hand komen eten (als ze goesting hebben tenminste) en veel vogelsoorten. Het was echt de moeite om eens te bezoeken.
Nadien hebben we een rustige camping gezocht in een buitenwijk van Brisbane en redelijk rap ons oogskes toegedaan (20 h!!!!!). we beginnen een beteke de Australische way of life over te nemen. We staan op met het krieken van de dag (tss 6 en 7 uur) en zijn tegen 20h-21h al doodmoe!
De zon komt hier al om 4h30 op en de vogels (die hier ni gewoon piepen, maar kelen!!) beginnen dan ook aan hun serenade.
Vandaag zijn we eerst langs de Glass House Mountains gereden (een 30 min rijden van Brisbane) en hebben daar de Mount Ngungun beklommen. In het boekje dat we mee hadden stond die beschreven als een makkelijke klim die iedereen in 2 uur kan afwerken…… man man man het was puffen en blazen om tot boven te geraken. Het begon met een mooi padje maar werd al redelijk snel ne kuitenbijter die op handen en voeten via rotsen moest beklommen worden. Na een 3 kwartier zijn we dan eindelijk bovengeraakt en het bleek al het zweet waard te zijn geweest!!! Het uitzicht was magnifiek!!!! De foto’s bewijzen het. Alleen is onze pa op de top te weten gekomen dat hij hoogtevrees heeft!!! Daarvoor moet ge 50 jaar geworden zijn hihi.
De klim naar beneden zo mogelijk nog een stuk moeilijker dan de beklimming, maar we hebben onze naam eer aan gedaan en we zijn moe maar voldaan beneden geraakt.
Dan ging het verder richting Noosa, een rijkelui’s badplaatsje. We hebben een rustige camping gevonden buiten het centrum en direct aan het strand gelegen. Ideaal om bij een goeie pint een filmke op de DVD te bekijken dacht onze pa, en daar is hij nu ook mee bezig. Ge ziet het he, over ons moeten jullie jullie geen zorgen maken, wij zijn hier aan het genieten van het goede leven. Alleen vinden we het alletwee wat spijtig dat we al het moois niet met iedereen kunnen delen. We kunnen wel wat foto’s opsturen maar dat geeft niet echt de hele realiteit weer. Ge ziet wijle denken hier ook nog aan jullie he!!
Morgen rijden we naar Rainbow Beach om te zien of we een jeepke kunnen huren om 2 dagen op Fraser eiland te gaan rijden (het grootste zandeiland ter wereld).
Het gaat dus terug een paar dagen duren eer jullie terug iets van ons horen, maar geen nood we komen terug (op het net dan toch he).
Voila we zijn weer een dagske verder en een paar avonturen rijker. We zijn deze morgen dus wakker geworden in Noosa en hebben na onze dagelijkse boterham met confituur en taske chocomelk ons begeven naar het Noosa National Park. We zijn weer ne keer sportief geweest en een wandelingsken van ongeveer 6 km gedaan (en da om 9h ’s morgens….alstublief!!!). maar weerom was het al de moeite waard!! De wandeling liep langs de kust, over kliffen en bood prachtige uitzichten!!!! Ik denk dat dit het mooiste stukje land was dat ik in heel mijn leven al heb gezien en nog zal zien denk ik! De foto’s liegen er niet om.
Na ons sportief intermezzo ging het richting Gympie (nee jongens ik vind die namen zelf ni uit), daar was namelijk een informatiecentrum over al de excursies die we kunnen doen naar Fraser eiland. Daar bleek dat het beter was dat we naar Harvey Bay doorreden omdat daar het aanbod veel groter is dan in Rainbow Beach. Dus wijle da gedaan en we hebben dan ook direct een bezoekje gebracht aan Aussie Trax. Die verhuren 4X4 wagens om het eiland te gaan verkennen.
Het is nu dus officieel, morgen om 9 uur gaan we ons bakske ophalen en vertrekken we met de ferry (weer een touristilleke voor mij) naar Fraser eiland!!!! Joehoe!!
Jullie gaan dus 2 dagen niks van ons horen, maar niet ongerust worden we zitten gewoon in het zand te ploeteren en ons te amuseren!!
Ziezo nu zijn jullie weer een beteke op de hoogte. Nu nog dees verslagske en da van gisteren met de computer van de camping op het net krijgen en dan is onze dag weer goed!
Pech
Vandaag net voor we naar Fraser Island wilden vertrekken stelde Marijke vast dat haar heuptasje met daarin haar portefeuille, paspoort en bankkaarten verdwenen was. We hebben heel de camper binnenstebuiten gekeerd maar niets te vinden , we hebben dan de mensen van de camping verwittigd en die hebben allemaal mee helpen zoeken. Toen we vaststelden dat het muskietennet in het raam van de deur bijna helemaal losgekomen was waren we zeker dat we bestolen waren. De campingverantwoordelijke heeft dan de politie verwittigd en ook het verhuurbedrijf voor onze Fraser trip. Deze mensen hebben ons ongelooflijk geholpen. Na aangifte bij de politie ;en na een bezoek aan het verhuurbedrijf om onze trip een dag te verschuiven hebben we naar het belgische consulaat in Canberra gebeld voor een nieuw paspoort voor Marijke. Daar stuurde men ons door naar het ereconsulaat in Brisbane waar een heel vriendelijke dame ons vertelde dat we terplaatse moesten komen met twee pasfoto’s. Brisban ligt 270km achter ons (drie uur rijden volgens de dame , maar ze zou op ons wachten, het was al bijna 2u). Het werd dus een helse rit naar ginder waar we natuurlijk midden in het spitsuur terechtkwamen en het consulaat ligt dan nog midden in de City (eaglestreet 175) na pasfoto’s gemaakt te hebben in een nabijgelegen shoppingcenter was het bijna zes uur voor we daar geraakten. Ik Marijke afgezet en daarna een parkeerplaats gezocht. De dame heeft ons dan ongelooflijk vriendelijk geholpen en ons op de koop toe nog laten genieten van het uitzicht vanuit het kantoor van de consul. Daarna na eerst iets gegeten te hebben bij McDonalds terug naar Hervey Beach. Waar we rond 23u toegekomen zijn. En waar we een gratis campplaats kregen.
Fraser Island
Om 5uur opgestaan want we moesten om 6u onze jeep gaan afhalen om de overzet van 7u te halen in River Heads. De Jeep zag er wat versleten uit, we kregen campeergerief mee en na de nodige uitleg over de werking van de 4x4 zijn we dan vertrokken. Het inschepen verliep vlot . Op Fraser Island zijn geen asfalt wegen alleen maar zandwegen. We moesten ons dan ook met ons jepeken door het zand worstelen. Dat ging in het begin niet gemakkelijk naar we zijn toch niet vastgereden maar wel ongelooflijk dooreengeschud. De natuur is daar echt prachtig. We hebben daar verschillende zoetwatermeren bezocht en er zelfs gezwommen. Het was precies of ge in Spa Reine aan het zwemmen waart. Tegen de avond hebben we dan onze tent opgesteld aan de oceaan net achter een duin. De ranger kwam ons nog waarschuwen voor de dingo’s (wilde honden), we mochten zeker geen etensresten zichtbaar achterlaten en ons voedsel moesten we wegbergen in een goed afgesloten eski (frigobox); Hij verteldeons dat de dingo’s ons zeker zouden komen bezoeken op zoek naar voedsel, dat ze zeer intelligent zijn en bijna alles open krijgen dat niet slotvast is. Moe van de lange dag zijn we dan toch met een ietwat bang hartje in onze tent gekropen. Het is er om 6u al stikdonker. Door de vermoeidheid en ondanks het ruisen (eerder gebulder volgens mij) van de oceaan zijn we dan toch in slaap gevallen. ’s Morgens bij het opstaan heben we wel kunnen vaststellen dat de dingo’s gepasseerd waren. we konden
vanwege Marijke Berghman @ 10/15/2006
0 Comments:
Een reactie posten
<< Home