Vader en dochter in Australie

Verslag van onze eerste Australie reis

zaterdag, oktober 21, 2006

tis bekanst gedaan........

helaba,

ten eerste aan elske Claes: ist plezant ja om da zomaar te durven zeggen dat het bijna gedaan is! we waren het just een beteke vergeten si.... hihi
jaja de 4 weken zijn bijna om. het leek zo oneindig lang als we der aan begonnen maar morgen zitten we weer voor 30 uur vast op de plain richting belgenlandje.

Wat hebben we de laatste dagen zoal uitgespookt, wel we hebben onze eerste dag hier in Cairns een toer gedaan nr Tjapukai,een park over de aboriginalstam die hier duizende jaren heeft geleefd. hebben ons zelfs gewaagd aan boemerangsmijten (en geloof het of ni de mijne kwam zelfs terug!).
nadien zijn we met de skyrail over het regenwoud nr het dorpje Kuranda gegaan. daar een beteke rondgewandeld en dan terug nr beneden met een authentieke trein, volledig van hout. vre plezant allemaal.

de dag nadien zijn we naar Daintree en cape tribulation gereden. 2 uur rijden ten noorden van Cairns. een prachtig natuurgebied waar het regenwoud tot aan de oceaan rijkt. vreet schoon allemaal.

De dag nadien hadden we graag nr het great barriere rif gevaren om nog ne keer een dagje te gaan snorkelen, maar het weer steekt daar serieus een stokske voor. de naam regenwoud is dus echt ni gestolen he. da regent hier regelmatig ne keer maar wel bij een temp van 28 graden. plakken en puffen dus. maar we kunnen dus niet gaan nr het rif omdat er te veel wind is en dan kunt ge blijkbaar niets zien onder water.
dus zijn we vrijdag maar de stad ingetrokken en op souveniersjacht gegaan. en ik heb eindelijk mijnen didgeridoo gekocht!!!! hij is ongeveer 1.5 meter lang en vre schoon. kmoet alleen nog zien dak hem in een stuk mee krijg nr brussel.

gisteren (zaterdag) zijn we met de camper een eindje gaan rijden in de hooglanden rond Cairns. vre relax allemaal en een moreel afscheid van onze camper. we moeten die vandaag gaan inleveren si. begon just aan mijn klein smal beddeken te wennen (en mijne rug ook).
sebiet nog een beteke moeilijke familieleden tevredestellen door hun nog ewa souveniers mee te brengen en dan morgen terug .................. en ik zien het helemaal ni zitten.

enfin ni aan te doen.

zo wijle gaan hier nog een beteke opruimen en dan vertrekken naar ons hotel.

toedeloe en tot morgen waarschijnlijk

dada
marijke en de papa