dinsdag, oktober 31, 2006
Het begin
Na een hele tijd twijfelen, wikken en wegen hebben we dan toch de knoop doorgehakt en besloten om de eerste keer naar Down Under te reizen. De grote dag voor ons is 27 september 2006!!
Vader en dochter die samen 4 weken in een kleine camper de oostkust ( van Sydney naar Cairns) gaan verkennen.... Als dat maar goed afloopt.
We houden jullie in elk geval op de hoogte van onze belevenissen!
Vader en dochter die samen 4 weken in een kleine camper de oostkust ( van Sydney naar Cairns) gaan verkennen.... Als dat maar goed afloopt.
We houden jullie in elk geval op de hoogte van onze belevenissen!
maandag, oktober 30, 2006
zondag, oktober 29, 2006
zaterdag, oktober 28, 2006
vrijdag, oktober 27, 2006
woensdag, oktober 25, 2006
all over
hey iedereen,
het is gebeurd.....we zijn thuis geraakt! na een vliegtuigreis van 31 uur, waar geen einde aan leek te komen, zijn we dan gisterenmorgen eindelijk op zaventem geland. na een paar spannende momenten aan de bagageband bleek dat ook mijne didgeridoo het had gehaald!!
eerste indruk van ons belgenlandje: verschrikkelijk koud en nat!! en de mensen zijn hier zo gestresseerd! ben op de luchthaven alleen al 2 keer omvergelopen door mensen die niet snel genoeg ergens konden zijn. het feit dat ik continue aan de verkeerde kant van de loopband liep zal daar ook ni veel goed aan gedaan hebben.
En dan is er nog de jetlag.... man man man wa een veneinig beestje is da!!!!
Een paar uur na de landing sloeg die in een keer ongenadig toe!! moest naar de bank om nieuwe bankkaart te gaan bestellen en ik begon daar ineens wartaal uit te kramen en onbedaarlijk te giechelen. diene vent van de bank moet gedacht hebben dat ik een paar liter wodka achter de kiezen had gegoten!
bij de papa was het al ni veel beter!
Maar na een goede nachtrust (in mijn eigen groot, zacht beddeke) zijn de symptomen voor het grootste deel verdwenen.
nu is er vooral het besef dat het allemaal voorbij is. en dat is toch even wennen. de belgische manier en de australische manier van leven liggen mijlen ver uit elkaar. op die 4 weken begonnen we echte aussies te worden en hadden we hun mentaliteit van NO WORRIES MATE helemaal overgenomen.
Het is nu dus echt afkicken geblazen, en (voor mij toch) aftellen naar de volgende down Under reis. want die komt er echt!!
er is daar nog zo veel te zien en te doen!
maar voorlopig terug naar de realiteit van de dag en aan de was en het uitpakken van de valiezen beginnen en daarna beginnen aan de hele papiermolen om al mijn papieren terug in orde te krijgen!
dikke kussen en tot binnenkort allemaal met de fotos
marijke en de papa
het is gebeurd.....we zijn thuis geraakt! na een vliegtuigreis van 31 uur, waar geen einde aan leek te komen, zijn we dan gisterenmorgen eindelijk op zaventem geland. na een paar spannende momenten aan de bagageband bleek dat ook mijne didgeridoo het had gehaald!!
eerste indruk van ons belgenlandje: verschrikkelijk koud en nat!! en de mensen zijn hier zo gestresseerd! ben op de luchthaven alleen al 2 keer omvergelopen door mensen die niet snel genoeg ergens konden zijn. het feit dat ik continue aan de verkeerde kant van de loopband liep zal daar ook ni veel goed aan gedaan hebben.
En dan is er nog de jetlag.... man man man wa een veneinig beestje is da!!!!
Een paar uur na de landing sloeg die in een keer ongenadig toe!! moest naar de bank om nieuwe bankkaart te gaan bestellen en ik begon daar ineens wartaal uit te kramen en onbedaarlijk te giechelen. diene vent van de bank moet gedacht hebben dat ik een paar liter wodka achter de kiezen had gegoten!
bij de papa was het al ni veel beter!
Maar na een goede nachtrust (in mijn eigen groot, zacht beddeke) zijn de symptomen voor het grootste deel verdwenen.
nu is er vooral het besef dat het allemaal voorbij is. en dat is toch even wennen. de belgische manier en de australische manier van leven liggen mijlen ver uit elkaar. op die 4 weken begonnen we echte aussies te worden en hadden we hun mentaliteit van NO WORRIES MATE helemaal overgenomen.
Het is nu dus echt afkicken geblazen, en (voor mij toch) aftellen naar de volgende down Under reis. want die komt er echt!!
er is daar nog zo veel te zien en te doen!
maar voorlopig terug naar de realiteit van de dag en aan de was en het uitpakken van de valiezen beginnen en daarna beginnen aan de hele papiermolen om al mijn papieren terug in orde te krijgen!
dikke kussen en tot binnenkort allemaal met de fotos
marijke en de papa
maandag, oktober 23, 2006
De terugreis
Het lang gevreesde moment is dan toch gekomen. We zijn op weg naar huis. Vanin de luchthaven van Singapore stuur ik jullie dit verslagje. Gisteren hebben we dus de camper terug ingeleverd en vanaf dat moment zijn we er ons plots erg van bewust geworden dat onze droomreis er bijna opzat. Om onszelf te troosten zijn we nog wat souvenirs gaan kopen, hebben een duik genomen in het zwembad van ons mooie en rustige hotel en hebben `s avonds heel lekker balinees gegeten in het restaurant. Deze morgen hebben we met heel veel moeite en na een strenge selectie onze valiezen toch dicht gekregen en heeft de hotelmanager ons met een busje naar de luchthaven gebracht. Daar hebben we na een grondige controle van Marijke`s paspoort en na het zorgvuldig inchecquen van haar didgeridoo het vliegtuig naar Singapore genomen. Onderweg hadden we nog een tussenlanding in Darwin waar we nog een laatste voet op Australische bodem gezet hebben en nu zitten we dus in Singapore ongeduldig te wachten op ons vliegtuig naar Frankfurt (nog ong. 3u). Het kan nu eigenlijk niet snel genoeg gaan. We hebben nog een vlucht van 12u voor de boeg tot Frankfurt en daar moeten we nog ongeveer 4u wachten voor onze vlucht naar Brussel. We gaan van de gelegenheid proberen gebruik te maken om nog wat foto`s door te sturen. Tot morgen...
zaterdag, oktober 21, 2006
tis bekanst gedaan........
helaba,
ten eerste aan elske Claes: ist plezant ja om da zomaar te durven zeggen dat het bijna gedaan is! we waren het just een beteke vergeten si.... hihi
jaja de 4 weken zijn bijna om. het leek zo oneindig lang als we der aan begonnen maar morgen zitten we weer voor 30 uur vast op de plain richting belgenlandje.
Wat hebben we de laatste dagen zoal uitgespookt, wel we hebben onze eerste dag hier in Cairns een toer gedaan nr Tjapukai,een park over de aboriginalstam die hier duizende jaren heeft geleefd. hebben ons zelfs gewaagd aan boemerangsmijten (en geloof het of ni de mijne kwam zelfs terug!).
nadien zijn we met de skyrail over het regenwoud nr het dorpje Kuranda gegaan. daar een beteke rondgewandeld en dan terug nr beneden met een authentieke trein, volledig van hout. vre plezant allemaal.
de dag nadien zijn we naar Daintree en cape tribulation gereden. 2 uur rijden ten noorden van Cairns. een prachtig natuurgebied waar het regenwoud tot aan de oceaan rijkt. vreet schoon allemaal.
De dag nadien hadden we graag nr het great barriere rif gevaren om nog ne keer een dagje te gaan snorkelen, maar het weer steekt daar serieus een stokske voor. de naam regenwoud is dus echt ni gestolen he. da regent hier regelmatig ne keer maar wel bij een temp van 28 graden. plakken en puffen dus. maar we kunnen dus niet gaan nr het rif omdat er te veel wind is en dan kunt ge blijkbaar niets zien onder water.
dus zijn we vrijdag maar de stad ingetrokken en op souveniersjacht gegaan. en ik heb eindelijk mijnen didgeridoo gekocht!!!! hij is ongeveer 1.5 meter lang en vre schoon. kmoet alleen nog zien dak hem in een stuk mee krijg nr brussel.
gisteren (zaterdag) zijn we met de camper een eindje gaan rijden in de hooglanden rond Cairns. vre relax allemaal en een moreel afscheid van onze camper. we moeten die vandaag gaan inleveren si. begon just aan mijn klein smal beddeken te wennen (en mijne rug ook).
sebiet nog een beteke moeilijke familieleden tevredestellen door hun nog ewa souveniers mee te brengen en dan morgen terug .................. en ik zien het helemaal ni zitten.
enfin ni aan te doen.
zo wijle gaan hier nog een beteke opruimen en dan vertrekken naar ons hotel.
toedeloe en tot morgen waarschijnlijk
dada
marijke en de papa
ten eerste aan elske Claes: ist plezant ja om da zomaar te durven zeggen dat het bijna gedaan is! we waren het just een beteke vergeten si.... hihi
jaja de 4 weken zijn bijna om. het leek zo oneindig lang als we der aan begonnen maar morgen zitten we weer voor 30 uur vast op de plain richting belgenlandje.
Wat hebben we de laatste dagen zoal uitgespookt, wel we hebben onze eerste dag hier in Cairns een toer gedaan nr Tjapukai,een park over de aboriginalstam die hier duizende jaren heeft geleefd. hebben ons zelfs gewaagd aan boemerangsmijten (en geloof het of ni de mijne kwam zelfs terug!).
nadien zijn we met de skyrail over het regenwoud nr het dorpje Kuranda gegaan. daar een beteke rondgewandeld en dan terug nr beneden met een authentieke trein, volledig van hout. vre plezant allemaal.
de dag nadien zijn we naar Daintree en cape tribulation gereden. 2 uur rijden ten noorden van Cairns. een prachtig natuurgebied waar het regenwoud tot aan de oceaan rijkt. vreet schoon allemaal.
De dag nadien hadden we graag nr het great barriere rif gevaren om nog ne keer een dagje te gaan snorkelen, maar het weer steekt daar serieus een stokske voor. de naam regenwoud is dus echt ni gestolen he. da regent hier regelmatig ne keer maar wel bij een temp van 28 graden. plakken en puffen dus. maar we kunnen dus niet gaan nr het rif omdat er te veel wind is en dan kunt ge blijkbaar niets zien onder water.
dus zijn we vrijdag maar de stad ingetrokken en op souveniersjacht gegaan. en ik heb eindelijk mijnen didgeridoo gekocht!!!! hij is ongeveer 1.5 meter lang en vre schoon. kmoet alleen nog zien dak hem in een stuk mee krijg nr brussel.
gisteren (zaterdag) zijn we met de camper een eindje gaan rijden in de hooglanden rond Cairns. vre relax allemaal en een moreel afscheid van onze camper. we moeten die vandaag gaan inleveren si. begon just aan mijn klein smal beddeken te wennen (en mijne rug ook).
sebiet nog een beteke moeilijke familieleden tevredestellen door hun nog ewa souveniers mee te brengen en dan morgen terug .................. en ik zien het helemaal ni zitten.
enfin ni aan te doen.
zo wijle gaan hier nog een beteke opruimen en dan vertrekken naar ons hotel.
toedeloe en tot morgen waarschijnlijk
dada
marijke en de papa
dinsdag, oktober 17, 2006
we hebben het gehaald!
hey choekes,
we zijn der eindelijk geraakt!!! we zijn in Cairns aangekomen. een dagje vroeger dan gepland maar we gaan van hieruit nog een paar extra uitstappen doen.
we hebben ondertussen in Airlie Beach een cruise gedaan van een ganse dag en het is gebeurd....... we hebben 3 keer het paradijs gezien!!! we zijn nr het tweedee mooiste strand ter wereld geweest en da was echt de moeite!!!! en voor de geinteresseerden, de australische reispillekes helpen!!! heb zelfs mee kunnen eten van de lunch die er werd geserveerd.
op die boot hoorden we ineens ook plat "vloms" klappen. er zat een jong koppel van Humbeek op. hebben daar een beteke mee getetterd en samen s avonds nog een glas gaan drinken. zij doen dezelfde toer die wij doen maar wel in tegenovergestelde richting.
vandaag zijn we om 7 uur al de baan opgegaan en hebben een dikke 600 km gereden tot hier dus in Cairns. hebben een leuke camping volledig omring door het regenwoud. je kan je er misschien niet direct iets bij voorstellen maar we gaan een van dees dagen nog ne keer nen deftige pc opzoeken en de rest van de fotos erop zetten.
voila si ik ga ulle laten zodat onze pa zijne mail ook nog ne keer kan en
toedeloe en tot de volgende
marijke en da papa
we zijn der eindelijk geraakt!!! we zijn in Cairns aangekomen. een dagje vroeger dan gepland maar we gaan van hieruit nog een paar extra uitstappen doen.
we hebben ondertussen in Airlie Beach een cruise gedaan van een ganse dag en het is gebeurd....... we hebben 3 keer het paradijs gezien!!! we zijn nr het tweedee mooiste strand ter wereld geweest en da was echt de moeite!!!! en voor de geinteresseerden, de australische reispillekes helpen!!! heb zelfs mee kunnen eten van de lunch die er werd geserveerd.
op die boot hoorden we ineens ook plat "vloms" klappen. er zat een jong koppel van Humbeek op. hebben daar een beteke mee getetterd en samen s avonds nog een glas gaan drinken. zij doen dezelfde toer die wij doen maar wel in tegenovergestelde richting.
vandaag zijn we om 7 uur al de baan opgegaan en hebben een dikke 600 km gereden tot hier dus in Cairns. hebben een leuke camping volledig omring door het regenwoud. je kan je er misschien niet direct iets bij voorstellen maar we gaan een van dees dagen nog ne keer nen deftige pc opzoeken en de rest van de fotos erop zetten.
voila si ik ga ulle laten zodat onze pa zijne mail ook nog ne keer kan en
toedeloe en tot de volgende
marijke en da papa
zondag, oktober 15, 2006
nog een paar achtergebleven verslagen
Nog ewa nieuws van de tegenvoeters. Het is hier vandaag qua weer een mindere dag. Het waait hier serieus en is overtrokken. De regenbuien zijn (tot nog toe) uitgebleven maar de windstoten zijn fameus ambetant als we aan het rijden zijn. De camper is redelijk hoog en vangt veel wind. Maar goeie chauffeurs als we zijn, kunnen we dat aan he. Dat linksrijden begint nu goed te gaan, we beginnen de logica ervan in te zien. Alleen weten we nog altijd niet hoe de voorrangsregels hier zijn (klein detail). Maar we hebben nog geen blutsen dus hebben we ofwel al veel chance gehad oftewel het al redelijk goe gedaan.
Wat hebben we zoal uitgespookt na ons vertrek uit Surfers Paradise. Voor we vertrokken zijn we eerst eens het strand opgewandeld en ons (ale ikke dan vooral) vergaapt aan de honderden surfers die hun kunsten (en hun schoon lijf) aan het showen waren. En we hadden weeral chance want een beetje verder sprongen er ineens een paar bultruggen (walvissen van ongeveer 13-15 meter lang) uit het water. Redelijk spectaculair om te zien. Ge kunt u wel inbeelden wat een watermassa er opspat als zo een beest ne keer met zijne staart op het water slaat.
Na dat spectakel zijn we dan terug in onze camper gesprongen en verder gereden richting Brisbane. En omdat ik al een hele week aan het zagen was (volgens mijne pa dan toch) zijn we naar het Lone Pine Koala Sanctuary doorgereden, een 12 tal kilometer buiten Brisbane. Het centrum heeft het grootste aantal koala’s ter wereld ( een 150-tal), allemaal in het centrum geboren. En eindelijk, eindelijk mocht ik dan op de foto met azo een koala beertje. Voor wie het resultaat wil bewonderen: http://www.koala.net/photo/0810023693.htm
Het resultaat mag er zijn al zeg ik het zelf (en mijne papa ook). Ge ziet waarvoor ewa borst goed is he, da beest genoot er nogal van zenne! Het bewijs was er, na mij was er een japanse met nen A cup die ook ne foto wou, maar de Nolan (zo heet hij) had er ni veel goesting in. Ze hebben hem met ewa eucalyptus moeten omkopen. En dan was het nog dik tegen zijn goesting!!
Naast koala’s hebben ze der ook nog nen hoop kangoeroe’s die uit uw hand komen eten (als ze goesting hebben tenminste) en veel vogelsoorten. Het was echt de moeite om eens te bezoeken.
Nadien hebben we een rustige camping gezocht in een buitenwijk van Brisbane en redelijk rap ons oogskes toegedaan (20 h!!!!!). we beginnen een beteke de Australische way of life over te nemen. We staan op met het krieken van de dag (tss 6 en 7 uur) en zijn tegen 20h-21h al doodmoe!
De zon komt hier al om 4h30 op en de vogels (die hier ni gewoon piepen, maar kelen!!) beginnen dan ook aan hun serenade.
Vandaag zijn we eerst langs de Glass House Mountains gereden (een 30 min rijden van Brisbane) en hebben daar de Mount Ngungun beklommen. In het boekje dat we mee hadden stond die beschreven als een makkelijke klim die iedereen in 2 uur kan afwerken…… man man man het was puffen en blazen om tot boven te geraken. Het begon met een mooi padje maar werd al redelijk snel ne kuitenbijter die op handen en voeten via rotsen moest beklommen worden. Na een 3 kwartier zijn we dan eindelijk bovengeraakt en het bleek al het zweet waard te zijn geweest!!! Het uitzicht was magnifiek!!!! De foto’s bewijzen het. Alleen is onze pa op de top te weten gekomen dat hij hoogtevrees heeft!!! Daarvoor moet ge 50 jaar geworden zijn hihi.
De klim naar beneden zo mogelijk nog een stuk moeilijker dan de beklimming, maar we hebben onze naam eer aan gedaan en we zijn moe maar voldaan beneden geraakt.
Dan ging het verder richting Noosa, een rijkelui’s badplaatsje. We hebben een rustige camping gevonden buiten het centrum en direct aan het strand gelegen. Ideaal om bij een goeie pint een filmke op de DVD te bekijken dacht onze pa, en daar is hij nu ook mee bezig. Ge ziet het he, over ons moeten jullie jullie geen zorgen maken, wij zijn hier aan het genieten van het goede leven. Alleen vinden we het alletwee wat spijtig dat we al het moois niet met iedereen kunnen delen. We kunnen wel wat foto’s opsturen maar dat geeft niet echt de hele realiteit weer. Ge ziet wijle denken hier ook nog aan jullie he!!
Morgen rijden we naar Rainbow Beach om te zien of we een jeepke kunnen huren om 2 dagen op Fraser eiland te gaan rijden (het grootste zandeiland ter wereld).
Het gaat dus terug een paar dagen duren eer jullie terug iets van ons horen, maar geen nood we komen terug (op het net dan toch he).
Voila we zijn weer een dagske verder en een paar avonturen rijker. We zijn deze morgen dus wakker geworden in Noosa en hebben na onze dagelijkse boterham met confituur en taske chocomelk ons begeven naar het Noosa National Park. We zijn weer ne keer sportief geweest en een wandelingsken van ongeveer 6 km gedaan (en da om 9h ’s morgens….alstublief!!!). maar weerom was het al de moeite waard!! De wandeling liep langs de kust, over kliffen en bood prachtige uitzichten!!!! Ik denk dat dit het mooiste stukje land was dat ik in heel mijn leven al heb gezien en nog zal zien denk ik! De foto’s liegen er niet om.
Na ons sportief intermezzo ging het richting Gympie (nee jongens ik vind die namen zelf ni uit), daar was namelijk een informatiecentrum over al de excursies die we kunnen doen naar Fraser eiland. Daar bleek dat het beter was dat we naar Harvey Bay doorreden omdat daar het aanbod veel groter is dan in Rainbow Beach. Dus wijle da gedaan en we hebben dan ook direct een bezoekje gebracht aan Aussie Trax. Die verhuren 4X4 wagens om het eiland te gaan verkennen.
Het is nu dus officieel, morgen om 9 uur gaan we ons bakske ophalen en vertrekken we met de ferry (weer een touristilleke voor mij) naar Fraser eiland!!!! Joehoe!!
Jullie gaan dus 2 dagen niks van ons horen, maar niet ongerust worden we zitten gewoon in het zand te ploeteren en ons te amuseren!!
Ziezo nu zijn jullie weer een beteke op de hoogte. Nu nog dees verslagske en da van gisteren met de computer van de camping op het net krijgen en dan is onze dag weer goed!
Pech
Vandaag net voor we naar Fraser Island wilden vertrekken stelde Marijke vast dat haar heuptasje met daarin haar portefeuille, paspoort en bankkaarten verdwenen was. We hebben heel de camper binnenstebuiten gekeerd maar niets te vinden , we hebben dan de mensen van de camping verwittigd en die hebben allemaal mee helpen zoeken. Toen we vaststelden dat het muskietennet in het raam van de deur bijna helemaal losgekomen was waren we zeker dat we bestolen waren. De campingverantwoordelijke heeft dan de politie verwittigd en ook het verhuurbedrijf voor onze Fraser trip. Deze mensen hebben ons ongelooflijk geholpen. Na aangifte bij de politie ;en na een bezoek aan het verhuurbedrijf om onze trip een dag te verschuiven hebben we naar het belgische consulaat in Canberra gebeld voor een nieuw paspoort voor Marijke. Daar stuurde men ons door naar het ereconsulaat in Brisbane waar een heel vriendelijke dame ons vertelde dat we terplaatse moesten komen met twee pasfoto’s. Brisban ligt 270km achter ons (drie uur rijden volgens de dame , maar ze zou op ons wachten, het was al bijna 2u). Het werd dus een helse rit naar ginder waar we natuurlijk midden in het spitsuur terechtkwamen en het consulaat ligt dan nog midden in de City (eaglestreet 175) na pasfoto’s gemaakt te hebben in een nabijgelegen shoppingcenter was het bijna zes uur voor we daar geraakten. Ik Marijke afgezet en daarna een parkeerplaats gezocht. De dame heeft ons dan ongelooflijk vriendelijk geholpen en ons op de koop toe nog laten genieten van het uitzicht vanuit het kantoor van de consul. Daarna na eerst iets gegeten te hebben bij McDonalds terug naar Hervey Beach. Waar we rond 23u toegekomen zijn. En waar we een gratis campplaats kregen.
Fraser Island
Om 5uur opgestaan want we moesten om 6u onze jeep gaan afhalen om de overzet van 7u te halen in River Heads. De Jeep zag er wat versleten uit, we kregen campeergerief mee en na de nodige uitleg over de werking van de 4x4 zijn we dan vertrokken. Het inschepen verliep vlot . Op Fraser Island zijn geen asfalt wegen alleen maar zandwegen. We moesten ons dan ook met ons jepeken door het zand worstelen. Dat ging in het begin niet gemakkelijk naar we zijn toch niet vastgereden maar wel ongelooflijk dooreengeschud. De natuur is daar echt prachtig. We hebben daar verschillende zoetwatermeren bezocht en er zelfs gezwommen. Het was precies of ge in Spa Reine aan het zwemmen waart. Tegen de avond hebben we dan onze tent opgesteld aan de oceaan net achter een duin. De ranger kwam ons nog waarschuwen voor de dingo’s (wilde honden), we mochten zeker geen etensresten zichtbaar achterlaten en ons voedsel moesten we wegbergen in een goed afgesloten eski (frigobox); Hij verteldeons dat de dingo’s ons zeker zouden komen bezoeken op zoek naar voedsel, dat ze zeer intelligent zijn en bijna alles open krijgen dat niet slotvast is. Moe van de lange dag zijn we dan toch met een ietwat bang hartje in onze tent gekropen. Het is er om 6u al stikdonker. Door de vermoeidheid en ondanks het ruisen (eerder gebulder volgens mij) van de oceaan zijn we dan toch in slaap gevallen. ’s Morgens bij het opstaan heben we wel kunnen vaststellen dat de dingo’s gepasseerd waren. we konden
Wat hebben we zoal uitgespookt na ons vertrek uit Surfers Paradise. Voor we vertrokken zijn we eerst eens het strand opgewandeld en ons (ale ikke dan vooral) vergaapt aan de honderden surfers die hun kunsten (en hun schoon lijf) aan het showen waren. En we hadden weeral chance want een beetje verder sprongen er ineens een paar bultruggen (walvissen van ongeveer 13-15 meter lang) uit het water. Redelijk spectaculair om te zien. Ge kunt u wel inbeelden wat een watermassa er opspat als zo een beest ne keer met zijne staart op het water slaat.
Na dat spectakel zijn we dan terug in onze camper gesprongen en verder gereden richting Brisbane. En omdat ik al een hele week aan het zagen was (volgens mijne pa dan toch) zijn we naar het Lone Pine Koala Sanctuary doorgereden, een 12 tal kilometer buiten Brisbane. Het centrum heeft het grootste aantal koala’s ter wereld ( een 150-tal), allemaal in het centrum geboren. En eindelijk, eindelijk mocht ik dan op de foto met azo een koala beertje. Voor wie het resultaat wil bewonderen: http://www.koala.net/photo/0810023693.htm
Het resultaat mag er zijn al zeg ik het zelf (en mijne papa ook). Ge ziet waarvoor ewa borst goed is he, da beest genoot er nogal van zenne! Het bewijs was er, na mij was er een japanse met nen A cup die ook ne foto wou, maar de Nolan (zo heet hij) had er ni veel goesting in. Ze hebben hem met ewa eucalyptus moeten omkopen. En dan was het nog dik tegen zijn goesting!!
Naast koala’s hebben ze der ook nog nen hoop kangoeroe’s die uit uw hand komen eten (als ze goesting hebben tenminste) en veel vogelsoorten. Het was echt de moeite om eens te bezoeken.
Nadien hebben we een rustige camping gezocht in een buitenwijk van Brisbane en redelijk rap ons oogskes toegedaan (20 h!!!!!). we beginnen een beteke de Australische way of life over te nemen. We staan op met het krieken van de dag (tss 6 en 7 uur) en zijn tegen 20h-21h al doodmoe!
De zon komt hier al om 4h30 op en de vogels (die hier ni gewoon piepen, maar kelen!!) beginnen dan ook aan hun serenade.
Vandaag zijn we eerst langs de Glass House Mountains gereden (een 30 min rijden van Brisbane) en hebben daar de Mount Ngungun beklommen. In het boekje dat we mee hadden stond die beschreven als een makkelijke klim die iedereen in 2 uur kan afwerken…… man man man het was puffen en blazen om tot boven te geraken. Het begon met een mooi padje maar werd al redelijk snel ne kuitenbijter die op handen en voeten via rotsen moest beklommen worden. Na een 3 kwartier zijn we dan eindelijk bovengeraakt en het bleek al het zweet waard te zijn geweest!!! Het uitzicht was magnifiek!!!! De foto’s bewijzen het. Alleen is onze pa op de top te weten gekomen dat hij hoogtevrees heeft!!! Daarvoor moet ge 50 jaar geworden zijn hihi.
De klim naar beneden zo mogelijk nog een stuk moeilijker dan de beklimming, maar we hebben onze naam eer aan gedaan en we zijn moe maar voldaan beneden geraakt.
Dan ging het verder richting Noosa, een rijkelui’s badplaatsje. We hebben een rustige camping gevonden buiten het centrum en direct aan het strand gelegen. Ideaal om bij een goeie pint een filmke op de DVD te bekijken dacht onze pa, en daar is hij nu ook mee bezig. Ge ziet het he, over ons moeten jullie jullie geen zorgen maken, wij zijn hier aan het genieten van het goede leven. Alleen vinden we het alletwee wat spijtig dat we al het moois niet met iedereen kunnen delen. We kunnen wel wat foto’s opsturen maar dat geeft niet echt de hele realiteit weer. Ge ziet wijle denken hier ook nog aan jullie he!!
Morgen rijden we naar Rainbow Beach om te zien of we een jeepke kunnen huren om 2 dagen op Fraser eiland te gaan rijden (het grootste zandeiland ter wereld).
Het gaat dus terug een paar dagen duren eer jullie terug iets van ons horen, maar geen nood we komen terug (op het net dan toch he).
Voila we zijn weer een dagske verder en een paar avonturen rijker. We zijn deze morgen dus wakker geworden in Noosa en hebben na onze dagelijkse boterham met confituur en taske chocomelk ons begeven naar het Noosa National Park. We zijn weer ne keer sportief geweest en een wandelingsken van ongeveer 6 km gedaan (en da om 9h ’s morgens….alstublief!!!). maar weerom was het al de moeite waard!! De wandeling liep langs de kust, over kliffen en bood prachtige uitzichten!!!! Ik denk dat dit het mooiste stukje land was dat ik in heel mijn leven al heb gezien en nog zal zien denk ik! De foto’s liegen er niet om.
Na ons sportief intermezzo ging het richting Gympie (nee jongens ik vind die namen zelf ni uit), daar was namelijk een informatiecentrum over al de excursies die we kunnen doen naar Fraser eiland. Daar bleek dat het beter was dat we naar Harvey Bay doorreden omdat daar het aanbod veel groter is dan in Rainbow Beach. Dus wijle da gedaan en we hebben dan ook direct een bezoekje gebracht aan Aussie Trax. Die verhuren 4X4 wagens om het eiland te gaan verkennen.
Het is nu dus officieel, morgen om 9 uur gaan we ons bakske ophalen en vertrekken we met de ferry (weer een touristilleke voor mij) naar Fraser eiland!!!! Joehoe!!
Jullie gaan dus 2 dagen niks van ons horen, maar niet ongerust worden we zitten gewoon in het zand te ploeteren en ons te amuseren!!
Ziezo nu zijn jullie weer een beteke op de hoogte. Nu nog dees verslagske en da van gisteren met de computer van de camping op het net krijgen en dan is onze dag weer goed!
Pech
Vandaag net voor we naar Fraser Island wilden vertrekken stelde Marijke vast dat haar heuptasje met daarin haar portefeuille, paspoort en bankkaarten verdwenen was. We hebben heel de camper binnenstebuiten gekeerd maar niets te vinden , we hebben dan de mensen van de camping verwittigd en die hebben allemaal mee helpen zoeken. Toen we vaststelden dat het muskietennet in het raam van de deur bijna helemaal losgekomen was waren we zeker dat we bestolen waren. De campingverantwoordelijke heeft dan de politie verwittigd en ook het verhuurbedrijf voor onze Fraser trip. Deze mensen hebben ons ongelooflijk geholpen. Na aangifte bij de politie ;en na een bezoek aan het verhuurbedrijf om onze trip een dag te verschuiven hebben we naar het belgische consulaat in Canberra gebeld voor een nieuw paspoort voor Marijke. Daar stuurde men ons door naar het ereconsulaat in Brisbane waar een heel vriendelijke dame ons vertelde dat we terplaatse moesten komen met twee pasfoto’s. Brisban ligt 270km achter ons (drie uur rijden volgens de dame , maar ze zou op ons wachten, het was al bijna 2u). Het werd dus een helse rit naar ginder waar we natuurlijk midden in het spitsuur terechtkwamen en het consulaat ligt dan nog midden in de City (eaglestreet 175) na pasfoto’s gemaakt te hebben in een nabijgelegen shoppingcenter was het bijna zes uur voor we daar geraakten. Ik Marijke afgezet en daarna een parkeerplaats gezocht. De dame heeft ons dan ongelooflijk vriendelijk geholpen en ons op de koop toe nog laten genieten van het uitzicht vanuit het kantoor van de consul. Daarna na eerst iets gegeten te hebben bij McDonalds terug naar Hervey Beach. Waar we rond 23u toegekomen zijn. En waar we een gratis campplaats kregen.
Fraser Island
Om 5uur opgestaan want we moesten om 6u onze jeep gaan afhalen om de overzet van 7u te halen in River Heads. De Jeep zag er wat versleten uit, we kregen campeergerief mee en na de nodige uitleg over de werking van de 4x4 zijn we dan vertrokken. Het inschepen verliep vlot . Op Fraser Island zijn geen asfalt wegen alleen maar zandwegen. We moesten ons dan ook met ons jepeken door het zand worstelen. Dat ging in het begin niet gemakkelijk naar we zijn toch niet vastgereden maar wel ongelooflijk dooreengeschud. De natuur is daar echt prachtig. We hebben daar verschillende zoetwatermeren bezocht en er zelfs gezwommen. Het was precies of ge in Spa Reine aan het zwemmen waart. Tegen de avond hebben we dan onze tent opgesteld aan de oceaan net achter een duin. De ranger kwam ons nog waarschuwen voor de dingo’s (wilde honden), we mochten zeker geen etensresten zichtbaar achterlaten en ons voedsel moesten we wegbergen in een goed afgesloten eski (frigobox); Hij verteldeons dat de dingo’s ons zeker zouden komen bezoeken op zoek naar voedsel, dat ze zeer intelligent zijn en bijna alles open krijgen dat niet slotvast is. Moe van de lange dag zijn we dan toch met een ietwat bang hartje in onze tent gekropen. Het is er om 6u al stikdonker. Door de vermoeidheid en ondanks het ruisen (eerder gebulder volgens mij) van de oceaan zijn we dan toch in slaap gevallen. ’s Morgens bij het opstaan heben we wel kunnen vaststellen dat de dingo’s gepasseerd waren. we konden
airlie beach
helaba,
hoe gaat da ginder met jullie? hier is alles pikkobello gelijk het weer he. kben der weeral een beteke over (al mijn gestolen papieren) en kan terug genieten van alle stukjes paradijs die we hier krijgen voorgeschoteld.
Fraser Island was gewoon super! met da klein jeepeken hebben we 2 dagen het eiland afgeschuimd. ale ja afgeboebeld!!! een chance da ze aan de passagierskant een handvat hadden geinstalleerd want ik was er anders 20 keer uitgevlogen. heb nadien wel een paar broeken moeten wassen omdat die een beteke nat waren geworden van het lachen.
enfintws dus vre plezant en vre schoon. we moeten jullie weer telleurstellen wat de fotos betreft want deze pc kan het ook ni.
na fraser island hebben we 2 dagen gereden om de schade in te halen die we waren verloren door terug naar brisbane te moeten rijden voor mijn paspoort.
nu zijn we dus eindelijk aanbeland in airlie beach en hebben juist een cruise van een dag geboekt nr de whitsundays morgen.
aangezien de rotzakken mijn touristillekes ook hadden gepikt moest ik hier dus op zoek nr andere pillekes tegen de reisziekte. gelukkig zijn de apotjeken hier gelijk supermarkten en was het probleem snel opgelost. nu maar hopen dat ze werken maar daar brengen we morgen meer verslag van.
dikke kussen en kleed jullie maar goed aan he!! hihi
marijke en de papa
xxxx
hoe gaat da ginder met jullie? hier is alles pikkobello gelijk het weer he. kben der weeral een beteke over (al mijn gestolen papieren) en kan terug genieten van alle stukjes paradijs die we hier krijgen voorgeschoteld.
Fraser Island was gewoon super! met da klein jeepeken hebben we 2 dagen het eiland afgeschuimd. ale ja afgeboebeld!!! een chance da ze aan de passagierskant een handvat hadden geinstalleerd want ik was er anders 20 keer uitgevlogen. heb nadien wel een paar broeken moeten wassen omdat die een beteke nat waren geworden van het lachen.
enfintws dus vre plezant en vre schoon. we moeten jullie weer telleurstellen wat de fotos betreft want deze pc kan het ook ni.
na fraser island hebben we 2 dagen gereden om de schade in te halen die we waren verloren door terug naar brisbane te moeten rijden voor mijn paspoort.
nu zijn we dus eindelijk aanbeland in airlie beach en hebben juist een cruise van een dag geboekt nr de whitsundays morgen.
aangezien de rotzakken mijn touristillekes ook hadden gepikt moest ik hier dus op zoek nr andere pillekes tegen de reisziekte. gelukkig zijn de apotjeken hier gelijk supermarkten en was het probleem snel opgelost. nu maar hopen dat ze werken maar daar brengen we morgen meer verslag van.
dikke kussen en kleed jullie maar goed aan he!! hihi
marijke en de papa
xxxx
zaterdag, oktober 14, 2006
dikke pech
helaba,
sommige weten het al, maar voor de andere... de pech heeft hier een beteke toegeslagen een paar dagen geleden.
we waren ons aan het klaarmaken om 2 dagen te gaan crossen op fraser island en ineens was ik mijn buideltasje kwijt. niet zo erg ware het niet dat daar alles in zat: mijn paspoort, mijn bankkaarten, mijn geld, mijn portefeuille.......... ik dacht nog altijd dat ik het gewoon ergens anders had gelegd tot onze pa het kapotte muggenraam van onze camper zag. zorgvuldig opengesneden. toen wisten we dat we niet langer meer hoefden te zoeken. er was tijdens dat we gingen afwassen (hoop en al 5 min) ingebroken en ze hadden mijn buideltasje mee.
eerst nog gehoopt om het ergens in een vuilbak terug te vinden maar nadat heel de camping had mee helpen zoeken toch maar de politie ingeschakeld.
dan naar de ambassade gebeld om nieuw paspoort te krijgen en daarvoor moesten we terug hekemaal naar brisbane rijden (3u op en 3u af)
Onze toer nr fraser hadden we gelukkig een dag kunnen verzetten.
na een dolle rit toch juist op tijd in brisbane aangekomen en de consul zijn vrouw (schat van een mens) zat daar al gereed om ons te helpen.
wijle na een uur terug helemaal naar hervey bay om `s morgens om 5 uur te vertrekken nr fraser.
een dol avontuur maar toch nog goed efgelopen want fraser was super.
en over de australiers geen slecht woord meer want het zijn allemaal schattten!!!!!!!
voila wijle gaan nu vertrekken en bij het eertse het beste internetcafe krijgen jullie eindelijk de fotos
toedeloe
sommige weten het al, maar voor de andere... de pech heeft hier een beteke toegeslagen een paar dagen geleden.
we waren ons aan het klaarmaken om 2 dagen te gaan crossen op fraser island en ineens was ik mijn buideltasje kwijt. niet zo erg ware het niet dat daar alles in zat: mijn paspoort, mijn bankkaarten, mijn geld, mijn portefeuille.......... ik dacht nog altijd dat ik het gewoon ergens anders had gelegd tot onze pa het kapotte muggenraam van onze camper zag. zorgvuldig opengesneden. toen wisten we dat we niet langer meer hoefden te zoeken. er was tijdens dat we gingen afwassen (hoop en al 5 min) ingebroken en ze hadden mijn buideltasje mee.
eerst nog gehoopt om het ergens in een vuilbak terug te vinden maar nadat heel de camping had mee helpen zoeken toch maar de politie ingeschakeld.
dan naar de ambassade gebeld om nieuw paspoort te krijgen en daarvoor moesten we terug hekemaal naar brisbane rijden (3u op en 3u af)
Onze toer nr fraser hadden we gelukkig een dag kunnen verzetten.
na een dolle rit toch juist op tijd in brisbane aangekomen en de consul zijn vrouw (schat van een mens) zat daar al gereed om ons te helpen.
wijle na een uur terug helemaal naar hervey bay om `s morgens om 5 uur te vertrekken nr fraser.
een dol avontuur maar toch nog goed efgelopen want fraser was super.
en over de australiers geen slecht woord meer want het zijn allemaal schattten!!!!!!!
voila wijle gaan nu vertrekken en bij het eertse het beste internetcafe krijgen jullie eindelijk de fotos
toedeloe
dinsdag, oktober 10, 2006
sorry weer geen foto`s
hallo, hallo
we hebben het weer zitten! geen bereik met mijne computer en gene USB stick kunnen gebruiken op deze computer dus geen fotokes. ze zijn nochthans de moeite zenne.
we zijn dus deze morgen wakker geworden op de camping in Noosa en na ons dagelijks boterhammeke met confituur en taske chocomelk doorgereden naar het Noosa National Park om een wandelingske van ongeveer 6 km te doen langs de kust en over kliffen. jaja we worden hier nog sportief (en dat om 9h `s morgens!!).
em weerom was het de inspanning meer dan waard!! ik denk dat ik vandaag het schoonste plekske van de wereld heb gezien, tot nog toe he. maar veel beter dan dat maken ze ze niet denk ik.
Na het genieten van het uitzicht zijn we dan doorgereden naar Gympie (nee ik vind die namen niet zelf uit!) en daar werd ons aangeraden in het informatiekantoor om toch maar beter naar Hervey Bay door te rijden om een 4X4 te huren omdat daar het aanbod groter is dan op Rainbow Beach.
zo gezegd zo gedaan en dus hebben we een suzukietje voor 2 dagen gehuurd.
morgen om 9 u is het dan zover en vertrekken we met de ferry naar Fraiser Island om ons daar 2 dagen te gaan uitleven in het zand.
het zal dus een paar dagen duren eer het volgende verslag op het net zal staan.
voila nu zijn jullie weer een beteke op de hoogte van onze belevenissen en kunnen jullie weer voor een beteke jaloers zijn op ons.
vele aussiegroeten en dikke bezen van ons
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
we hebben het weer zitten! geen bereik met mijne computer en gene USB stick kunnen gebruiken op deze computer dus geen fotokes. ze zijn nochthans de moeite zenne.
we zijn dus deze morgen wakker geworden op de camping in Noosa en na ons dagelijks boterhammeke met confituur en taske chocomelk doorgereden naar het Noosa National Park om een wandelingske van ongeveer 6 km te doen langs de kust en over kliffen. jaja we worden hier nog sportief (en dat om 9h `s morgens!!).
em weerom was het de inspanning meer dan waard!! ik denk dat ik vandaag het schoonste plekske van de wereld heb gezien, tot nog toe he. maar veel beter dan dat maken ze ze niet denk ik.
Na het genieten van het uitzicht zijn we dan doorgereden naar Gympie (nee ik vind die namen niet zelf uit!) en daar werd ons aangeraden in het informatiekantoor om toch maar beter naar Hervey Bay door te rijden om een 4X4 te huren omdat daar het aanbod groter is dan op Rainbow Beach.
zo gezegd zo gedaan en dus hebben we een suzukietje voor 2 dagen gehuurd.
morgen om 9 u is het dan zover en vertrekken we met de ferry naar Fraiser Island om ons daar 2 dagen te gaan uitleven in het zand.
het zal dus een paar dagen duren eer het volgende verslag op het net zal staan.
voila nu zijn jullie weer een beteke op de hoogte van onze belevenissen en kunnen jullie weer voor een beteke jaloers zijn op ons.
vele aussiegroeten en dikke bezen van ons
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
maandag, oktober 09, 2006
een vlug woordje
hallo iedereen,
van draadloos internet hebben ze hier nog ni veel kaas gegeten zenne. dus de foto`s die we vandaag en gisteren hebben genomen gaan nog even moeten wachten want we moeten het vandaag weer doen met een computer van de camping.
het is nu ook officieel..... we hebben zojuist onze eerste australische regendruppels gevoeld!!
het is hier al een hele dag enorm overtrokken en verschrikkelijk hard aan het waaien. ni echt plezant als we met de campe aan het rijden zijn wznt die is redelijk hoog en vangt daarom veel wind!! onze rijkunsten worden hier door het uiterste gedreven, en speciaal voor Jan: diene kangoeroe lag daar al morsdood jong voor ik ben gepasseerd!!!! azo aan mijn rijkunsten twijfelen!!!!!
dat linkrijden begint trouwens al redelijk goed te gaan. onze pa heeft vandaag maar 5 keer zijn ruitenwissers aangezet ipv de pinkers! we maken vorderingen.
btw sorry als er veel typfouten instaan maar da qwerty klavier is toch da ni zenne man man man!!!!
we zijn vandaag in Noosa beland (een badplaats ongeveer 1.5 uur ten noorden van brisbane). wat we onderweg allemaal hebben uitgespookt en de fotos zullen hopelijk morgen volgen als we een goed internetcafe vinden onderweg.
morgen rijden we normaal gezien door naar Rainbow beach (nog een uurtje verder naar het noorden) om te kijken of we daar een jeepeken kunnen huren voor 2 dagen om op Fraser eiland (het grootste zandeiland ter wereld) te gaan rijden. aangezien het daar dus allemaal zand is is het niet echt aangeraden om met ons camperken daar te gaan ploeteren.
maar daar horen jullie morgen allemaal meer van!!!
dikke kussen voor iedereen en speciaal voor de collegas van de nacht: nog veel werkplezier en ik ben blij dat ik hier ben en ni in jullie plaats hihi!!!!!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Marijke
van draadloos internet hebben ze hier nog ni veel kaas gegeten zenne. dus de foto`s die we vandaag en gisteren hebben genomen gaan nog even moeten wachten want we moeten het vandaag weer doen met een computer van de camping.
het is nu ook officieel..... we hebben zojuist onze eerste australische regendruppels gevoeld!!
het is hier al een hele dag enorm overtrokken en verschrikkelijk hard aan het waaien. ni echt plezant als we met de campe aan het rijden zijn wznt die is redelijk hoog en vangt daarom veel wind!! onze rijkunsten worden hier door het uiterste gedreven, en speciaal voor Jan: diene kangoeroe lag daar al morsdood jong voor ik ben gepasseerd!!!! azo aan mijn rijkunsten twijfelen!!!!!
dat linkrijden begint trouwens al redelijk goed te gaan. onze pa heeft vandaag maar 5 keer zijn ruitenwissers aangezet ipv de pinkers! we maken vorderingen.
btw sorry als er veel typfouten instaan maar da qwerty klavier is toch da ni zenne man man man!!!!
we zijn vandaag in Noosa beland (een badplaats ongeveer 1.5 uur ten noorden van brisbane). wat we onderweg allemaal hebben uitgespookt en de fotos zullen hopelijk morgen volgen als we een goed internetcafe vinden onderweg.
morgen rijden we normaal gezien door naar Rainbow beach (nog een uurtje verder naar het noorden) om te kijken of we daar een jeepeken kunnen huren voor 2 dagen om op Fraser eiland (het grootste zandeiland ter wereld) te gaan rijden. aangezien het daar dus allemaal zand is is het niet echt aangeraden om met ons camperken daar te gaan ploeteren.
maar daar horen jullie morgen allemaal meer van!!!
dikke kussen voor iedereen en speciaal voor de collegas van de nacht: nog veel werkplezier en ik ben blij dat ik hier ben en ni in jullie plaats hihi!!!!!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Marijke
zaterdag, oktober 07, 2006
dagboek
Coffs Harbour
Een lange rit, en daar we het toch zouden halen tot in Coffs Harbour hebben we een camping gevonden in South West Rocks midden in de bossen met aan de ene kant de oceaan en aan de andere een zoutwater lagune. Na gegeten te hebben te hebben en toen we terugkwamen van de afwas werden we in het donker in de buurt van onze camper verrast door een kangoeroemoeder met haar kind in de buidel. Ze was niet al te schuw en liet zich benaderen zodat we er een foto van konden nemen. Zeeer aangename verrassing…
Byron Bay
Weer een lange rit en zoals gisteren een campplaats gevonden in Lennox Head een 50tal km voor Byron Bay. Deze keer aan het strand met aan de andere kant van de camping een groot zoetwatermeer… Een leuke familiecamping met veel kinderen.
’S Morgens vroeg opgestaan om naar de surfers te gaan kijken… En daarna naar Byron Bay naar de vuurtorne gaan kijken. Die ligt op het meest oostelijke punt van Australie en staat zo een goede 100m hoog. Vandaaruit hebben we verschillende dolfijnfamilies gezien. En als hoogtepunt ook verschillende walvissen waarvan een moeder met kalf. Prachtig om te zien…
Surfers paradise
Doorgereden naar het Lamington National park. Eerst onderweg een hele interessante uitleg gekregen in een toerismebureau … maar toen begonnen de tegenslagen… Een prachtig gelegen camping boven op een berg was volzet… uit pure teleurstelling heb ik dan maar ne megahamburger verorberd!! Hamburger + ei + spek + ananas + komkommers + sla + rode biet + dikke frieten! En hij heeft gesmaakt. en toen zijn we op zoek gegaan naar een andere plek, maar verschillende waren volzet zodat we in het donker beland zijn in Surfers paradise . Waar we midden tussen de flatgebouwen staan. Tijdens onze zoektocht hebben we toch mooie landschappen kunnen bewonderen
Een lange rit, en daar we het toch zouden halen tot in Coffs Harbour hebben we een camping gevonden in South West Rocks midden in de bossen met aan de ene kant de oceaan en aan de andere een zoutwater lagune. Na gegeten te hebben te hebben en toen we terugkwamen van de afwas werden we in het donker in de buurt van onze camper verrast door een kangoeroemoeder met haar kind in de buidel. Ze was niet al te schuw en liet zich benaderen zodat we er een foto van konden nemen. Zeeer aangename verrassing…
Byron Bay
Weer een lange rit en zoals gisteren een campplaats gevonden in Lennox Head een 50tal km voor Byron Bay. Deze keer aan het strand met aan de andere kant van de camping een groot zoetwatermeer… Een leuke familiecamping met veel kinderen.
’S Morgens vroeg opgestaan om naar de surfers te gaan kijken… En daarna naar Byron Bay naar de vuurtorne gaan kijken. Die ligt op het meest oostelijke punt van Australie en staat zo een goede 100m hoog. Vandaaruit hebben we verschillende dolfijnfamilies gezien. En als hoogtepunt ook verschillende walvissen waarvan een moeder met kalf. Prachtig om te zien…
Surfers paradise
Doorgereden naar het Lamington National park. Eerst onderweg een hele interessante uitleg gekregen in een toerismebureau … maar toen begonnen de tegenslagen… Een prachtig gelegen camping boven op een berg was volzet… uit pure teleurstelling heb ik dan maar ne megahamburger verorberd!! Hamburger + ei + spek + ananas + komkommers + sla + rode biet + dikke frieten! En hij heeft gesmaakt. en toen zijn we op zoek gegaan naar een andere plek, maar verschillende waren volzet zodat we in het donker beland zijn in Surfers paradise . Waar we midden tussen de flatgebouwen staan. Tijdens onze zoektocht hebben we toch mooie landschappen kunnen bewonderen
vrijdag, oktober 06, 2006
dagboek
Port Stephens
Vroeg opgestaan om op tijd te vertrekken. De Duitser waren nog veel vroeger op en waren al bijna vertrokken. Na alles ingeladen te hebben zijn we dan op weg gegaan. Eerst zijn we nog langs een McDonalds gereden om op het internet te geraken maar het opsturen van foto’s wilde maar niet lukken.We zijn door het Woolemi nationaal park gereden en daar hebben we onze eerste kangoeroe gezien. Hij was jammer genoeg doodgereden en lag langs de kant van de weg. De natuur in het park was prachtig . Kilometers lang kwamen we geen huizen of mensen tegen. Marijke heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook eens achter het stuur te kruipen. Het kon hier toch niet veel kwaad. Midden in het park (in the middle off nowhere) kwamen we aan een benzinestation dat er net zo uitzag als in een oude amerikaanse film. Met een benzinepomp van zeker 50j oud. We hebben er volgetankt en na eens rondgekeken te hebben, er was een winkeltje en een restaurant aan verbonden, ook een antiquiteitszaak, maar dat sloeg waarschijnlijk op de benzinepomp. Marijke heeft daar ook na grondige inspectie , het waren maar kleine spinnen, gebruik gemaakt van de sanitaire voorzieningen. Daarna gingen we weer op weg om na onderweg nog wat inkopen te doen in Singleton net voor het donker aan te komen in Nelson Bay. Na nog een vruchteloze poging om in een videozaak onze foto’s op het internet te krijgen, moesten we in het duister op zoek naar een camping. Dit ging vrij vlot en we werden er heel vriendelijk ontvangen; Terwijl er een plaatselijke zanger voor ambience zorgde hebben we lekker gegeten. Voor mij 5 reuze scampi’s (hier zeer goedkoop) als aperitief . Morgen gaan we hier de omgeving nog wat verkennen en dan weer op weg voor een lange rit…
Vroeg opgestaan om op tijd te vertrekken. De Duitser waren nog veel vroeger op en waren al bijna vertrokken. Na alles ingeladen te hebben zijn we dan op weg gegaan. Eerst zijn we nog langs een McDonalds gereden om op het internet te geraken maar het opsturen van foto’s wilde maar niet lukken.We zijn door het Woolemi nationaal park gereden en daar hebben we onze eerste kangoeroe gezien. Hij was jammer genoeg doodgereden en lag langs de kant van de weg. De natuur in het park was prachtig . Kilometers lang kwamen we geen huizen of mensen tegen. Marijke heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook eens achter het stuur te kruipen. Het kon hier toch niet veel kwaad. Midden in het park (in the middle off nowhere) kwamen we aan een benzinestation dat er net zo uitzag als in een oude amerikaanse film. Met een benzinepomp van zeker 50j oud. We hebben er volgetankt en na eens rondgekeken te hebben, er was een winkeltje en een restaurant aan verbonden, ook een antiquiteitszaak, maar dat sloeg waarschijnlijk op de benzinepomp. Marijke heeft daar ook na grondige inspectie , het waren maar kleine spinnen, gebruik gemaakt van de sanitaire voorzieningen. Daarna gingen we weer op weg om na onderweg nog wat inkopen te doen in Singleton net voor het donker aan te komen in Nelson Bay. Na nog een vruchteloze poging om in een videozaak onze foto’s op het internet te krijgen, moesten we in het duister op zoek naar een camping. Dit ging vrij vlot en we werden er heel vriendelijk ontvangen; Terwijl er een plaatselijke zanger voor ambience zorgde hebben we lekker gegeten. Voor mij 5 reuze scampi’s (hier zeer goedkoop) als aperitief . Morgen gaan we hier de omgeving nog wat verkennen en dan weer op weg voor een lange rit…
coffs harbour
hey iedereen ginder ver weg
het heeft weer een paar dagen geduurd maar nu hoor je nog eindelijk iets van ons. het is hier veel moeielijker dan verwacht om een goede internetverbinding vat te krijgen, en om de fotos op te laden hebben we hier uren nodig. we gaan toch proberen om er telkens een paar op te zetten.
waar zijn we nu verzeild geraakt...wel van katoomba (the blue mountains) hebben we een goeie 300 km gereden en dan toegekomen in nelson bay (port Stephens). na een verdiende nachtrust (dat linksrijden vergt veel van ne mens) zijn we de haven gaan verkennen en met een boot dolfijnen gaan zoeken..... en gevonden. ze kwamen redelijk dicht bij de boot eens piepen of er iets te beleven viel. leuke ervaring.
in de namiddag verder gereden tot coffs harbour (ongeveer 100 km er van af). daar op een camping midden in de bossen terecht gekomen, en wie kwamen we daar tegen toen we terug kwamen van de afwas..........skippy him self met kleine skippy in de zak.
kwam even leuk het gras naast onze camper proeven. ze hebben ni te veel schrik precies. hebben er leuke foto kunnen van maken en vastleggen op fil; dus die krijgen jullie ook wel te zien.
toen we deze morgen vertrokken zijn we er nog enkele tegen gekomen, dus het nieuwe is er een beteke af. we wachten nu nog op onze eerste koala die we hopelijk te zien gaan krijgen.
voila nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte en kunnen wij verder rijden richting Byron Bay.
btw tis hier al een hele week stralend weer 25-26 graden (effe om jullie jaloers te maken)
dikke kussen
Marije en de papa
het heeft weer een paar dagen geduurd maar nu hoor je nog eindelijk iets van ons. het is hier veel moeielijker dan verwacht om een goede internetverbinding vat te krijgen, en om de fotos op te laden hebben we hier uren nodig. we gaan toch proberen om er telkens een paar op te zetten.
waar zijn we nu verzeild geraakt...wel van katoomba (the blue mountains) hebben we een goeie 300 km gereden en dan toegekomen in nelson bay (port Stephens). na een verdiende nachtrust (dat linksrijden vergt veel van ne mens) zijn we de haven gaan verkennen en met een boot dolfijnen gaan zoeken..... en gevonden. ze kwamen redelijk dicht bij de boot eens piepen of er iets te beleven viel. leuke ervaring.
in de namiddag verder gereden tot coffs harbour (ongeveer 100 km er van af). daar op een camping midden in de bossen terecht gekomen, en wie kwamen we daar tegen toen we terug kwamen van de afwas..........skippy him self met kleine skippy in de zak.
kwam even leuk het gras naast onze camper proeven. ze hebben ni te veel schrik precies. hebben er leuke foto kunnen van maken en vastleggen op fil; dus die krijgen jullie ook wel te zien.
toen we deze morgen vertrokken zijn we er nog enkele tegen gekomen, dus het nieuwe is er een beteke af. we wachten nu nog op onze eerste koala die we hopelijk te zien gaan krijgen.
voila nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte en kunnen wij verder rijden richting Byron Bay.
btw tis hier al een hele week stralend weer 25-26 graden (effe om jullie jaloers te maken)
dikke kussen
Marije en de papa
coffs harbour
hey iedereen ginder ver weg
het heeft weer een paar dagen geduurd maar nu hoor je nog eindelijk iets van ons. het is hier veel moeielijker dan verwacht om een goede internetverbinding vat te krijgen, en om de fotos op te laden hebben we hier uren nodig. we gaan toch proberen om er telkens een paar op te zetten.
waar zijn we nu verzeild geraakt...wel van katoomba (the blue mountains) hebben we een goeie 300 km gereden en dan toegekomen in nelson bay (port Stephens). na een verdiende nachtrust (dat linksrijden vergt veel van ne mens) zijn we de haven gaan verkennen en met een boot dolfijnen gaan zoeken..... en gevonden. ze kwamen redelijk dicht bij de boot eens piepen of er iets te beleven viel. leuke ervaring.
in de namiddag verder gereden tot coffs harbour (ongeveer 100 km er van af). daar op een camping midden in de bossen terecht gekomen, en wie kwamen we daar tegen toen we terug kwamen van de afwas..........skippy him self met kleine skippy in de zak.
kwam even leuk het gras naast onze camper proeven. ze hebben ni te veel schrik precies. hebben er leuke foto kunnen van maken en vastleggen op fil; dus die krijgen jullie ook wel te zien.
toen we deze morgen vertrokken zijn we er nog enkele tegen gekomen, dus het nieuwe is er een beteke af. we wachten nu nog op onze eerste koala die we hopelijk te zien gaan krijgen.
voila nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte en kunnen wij verder rijden richting Byron Bay.
btw tis hier al een hele week stralend weer 25-26 graden (effe om jullie jaloers te maken)
dikke kussen
Marije en de papa
het heeft weer een paar dagen geduurd maar nu hoor je nog eindelijk iets van ons. het is hier veel moeielijker dan verwacht om een goede internetverbinding vat te krijgen, en om de fotos op te laden hebben we hier uren nodig. we gaan toch proberen om er telkens een paar op te zetten.
waar zijn we nu verzeild geraakt...wel van katoomba (the blue mountains) hebben we een goeie 300 km gereden en dan toegekomen in nelson bay (port Stephens). na een verdiende nachtrust (dat linksrijden vergt veel van ne mens) zijn we de haven gaan verkennen en met een boot dolfijnen gaan zoeken..... en gevonden. ze kwamen redelijk dicht bij de boot eens piepen of er iets te beleven viel. leuke ervaring.
in de namiddag verder gereden tot coffs harbour (ongeveer 100 km er van af). daar op een camping midden in de bossen terecht gekomen, en wie kwamen we daar tegen toen we terug kwamen van de afwas..........skippy him self met kleine skippy in de zak.
kwam even leuk het gras naast onze camper proeven. ze hebben ni te veel schrik precies. hebben er leuke foto kunnen van maken en vastleggen op fil; dus die krijgen jullie ook wel te zien.
toen we deze morgen vertrokken zijn we er nog enkele tegen gekomen, dus het nieuwe is er een beteke af. we wachten nu nog op onze eerste koala die we hopelijk te zien gaan krijgen.
voila nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte en kunnen wij verder rijden richting Byron Bay.
btw tis hier al een hele week stralend weer 25-26 graden (effe om jullie jaloers te maken)
dikke kussen
Marije en de papa
woensdag, oktober 04, 2006
DAGBOEK
Sydney
’s Morgens vroeg (6u30) zijn ze ons dus komen halen voor de vlucht naar Sydney. In de luchthaven hadden we de mogelijkheid om op het internet te gaan en daarvan hebben we dan gebruik gemaakt om alle foto’s in ons fotoalbum te zetten. De grenscontrole gaf geen problemen. Bij het inchecken kregen we een plaats in het midden langs de gang. De vlucht was lang (7u30) maar is zonder problemen verlopen.
Het was al donker toen we in Sydney landden, maar daardoor kregen we bij een prachtig zicht over de stad. Na het weggooien van alle eetwaren hadden we bij de grenscontrole geen problemen. Aan de uitgang moest er ons iemand opwachten. Die was blijkbaar wat te laat, maar we hebben niet gepanikeerd en hij heeft ons veilig naar ons hotel gebracht.
De stad is heel anders dan Singapore: minder proper en wat rommeliger en veel kouder (16°). De eerste australiers die we tegenkwamen waren heel luidruchtig. Er was ons reeds op het vliegtuig verteld dat er een belangrijke finale van het australisch voetbal was gespeeld en Sydney had de wedstrijd op het nippertje met een punt verschil verloren tegen Perth en dat gaf nogal wat animo in de stad.
Nadat we onze kamer gekregen hadden (eenvoudig maar proper en met kitchenet) zijn we nog de stad ingetrokken. In een nabijgelegen ondergronds station (Museum:heel ouderwets maar heel proper) hebben we de trein (een dubbeldekker met een eenvoudig maar ingenieus systeem om de zetels van richting te veranderen) naar Circle quay genomen. Dit station ligt op een boogscheut van het wereldberoemde Opera gebouw met in de nabijheid de al even beroemd Harbour Bridge. Prachtig zicht in de duisternis met de mooie verlichting. We stonden er met verbazing naar te kijken en konden ons nog echt niet realiseren dat we daar stonden aan de andere kant van de wereld. We hebben verschillende malen in elkaars armen geknepen om te zien of we niet droomden.
Gedreven door de honger en de vermoeidheid zijn we dan maar de eerste McDonalds binnen gevallen. Ik heb een McOz genomen en Marijke een McChicken. Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan. Daar ontdekten we dat we daar ook op het internet konden en hebben we in de vlucht een verslagje doorgestuurd.
De volgende dag na het ontbijt zijn we de stad ingetrokken. We hebben er een overdekte markt bezocht waar ik een australische hoed gekocht heb want de zon begon er al goed te steken. Vandaar zijn we naar Darling Harbour gewandeld waar op deze zondag veel volk rondliep. Er zijn daar heel wat musea en speelgelegenheid voor kinderen. We hebben daar ook de eerste vreemde vogels in de vrije natuur zien rondvliegen: Ibissen. We hebben daarna ook een rondvaart in de haven gemaakt die ons van prachtige vergezichten liet genieten op de skyline van de stad. Een en ander heeft ons heel wat mooie foto’s op geleverd.
Nadien zijn we naar The Rocks geweest waar we een pizza gegeten hebben en vanwaar we over de Harbour Bridge gewandeld zijn.
Op weg naar de skytower (een 250m hoge toren) zijn we onderweg een winkeltje gepasseerd waar we konder internetten met een netcan. Na wat sukkelen kregen we dat toch plotseling verbinding met het thuisfront. Het was wel wat verschieten toen we plots Maarten in levende lijve op het scherm zagen verschijnen. De verbinding was verbazend goed.
Na dat we wat bekomen waren zijn we dan toch door gegaan naar de skytower. Het was ondertussen al donker geworden. Maar nietemin was het zicht op de stad prachtig.
Om de emoties van de dag te verwerken zijn we nog een pint gaan drinken in de buurt van ons hotel en daarna gaan slapen.
De camper
’s Morgens vroeg opgestaan, ontbeten en dan met een taxi naar het verhuurstation om onze camper gaan op te halen. Na heel wat administratieve formaliteiten kregen we dan eindelijk onze camper te zien. Bij de inspectie bleek dat de verlichting in het woongedeelte niet werkte. Na wat proberen kam het niet in orde en dar er geen ander voertuig meer ter beschikking was. Kregen we twee lampen op batterijen mee om onze plan te trekken.
Eindelijk konden we dan toch vertrekken maar dat viel in het begin echt niet mee. Ze rijden hier links, het stuur staat aan de rechtse kant en de richtingaanwijzers staan ook aan de rechtse kant waar bij ons de ruitenwissers staan en vice versa.
Na enkele kilometers begon het toch wat te gaan… we moesten vooral oppassen bij het naar rechts afslaan en vooral aan de ronde punten.
We waren van plan om via Bondi Beach ( beroemd surfstrand) naar de Blue Mountains te trekken maar door een wegvergissing kwamen we in het centrum van Sydney terecht. Het heeft ons veel zweet en heel wat van onze zenuwen gevergd voor we de stad weer uitgeraakten. Het voordeel was wel dat we over de Harbour Bridge gereden zijn en dat we het Olympisch park gepasseerd zijn. Eens op de highway zijn we aan het eerste tankstation gestopt om wat te bekomen en iets te drinken.
Katoomba
De rit is verder goed verlopen. In de tegenovergestelde richting was er wegens het einde
Van een lang weekend een kilometers lange file. Onderweg zijn we nog gestopt aan een supermarkt om wat voorraad in te slaan. In Katoomba zijn we eerst naar Echo Point geweest waar we een prachtig zicht hadden op de bergen met als hoogtepunt The Three Sisters, een beroemde rotsformatie.
In een nabijgelegen informatiecentrum werden we de weg getoond naar een camping waar we op een wel heel bijzondere wijze verwelkomt werden. Bij het uitstappen aan de balie riep er iemand “Hallo sir” en “goodday” maar we zagen niemand tot bleek dat er in een hok wat verder een Kaketoe zat die ons verwelkomde… Het dier kon praten als een mens en liet zich gewillig aan zijn kopje krabben. Marijke had er direct een hechte band mee.
Na wat eten gemaakt te hebben (een gasvuur gaat niet echt gemakkelijk in brand) hebben we ons met wat moeite in het donker (die handlampen zijn echt niet te doen) geinstalleerd voor de nacht. Het was echt koud maar ik heb toch goed geslapen…
The Blue Mountains
Na een lekker ontbijt en onder het gezang/gekrijs van kaketoes, kukabourras en nog wat vreemde vogels zijn we dan naar SCENIC WORLD getrokken waar we via een zeeer steil treintje de vallei ingegaan zijn waar we een prachtige wandeling door de natuur gemaakt hebben. Door middel van een kabellift kwamen we op de bergwand terecht waar we een wandeling gemaakt hebben die ons heel wat mooie foto’s van panorama’s opgeleverd heeft. Nadien via een kabelbaan met glazen bodem zijn we nog naar de Three Sisters gewandeld en ben ik nog bijna uitgegleden in een waterval. Doodmoe terug geraakt op de camping waar we nog maar net ons apperitief aan het nuttigen waren of we kregen nieuwe buren. Een enorme bus met slaapplaatsen vol Duitsers kwam zich naast ons installeren. Ze hadden hier heel wat bekijks en we werden al uitgenodigd voor breakfast om 6u30 morgenvroeg. Na het maken van dit verslag gaan we slapen (het is hier echt koud aan het worden). We gaan ons goed moeten toedekken…
’s Morgens vroeg (6u30) zijn ze ons dus komen halen voor de vlucht naar Sydney. In de luchthaven hadden we de mogelijkheid om op het internet te gaan en daarvan hebben we dan gebruik gemaakt om alle foto’s in ons fotoalbum te zetten. De grenscontrole gaf geen problemen. Bij het inchecken kregen we een plaats in het midden langs de gang. De vlucht was lang (7u30) maar is zonder problemen verlopen.
Het was al donker toen we in Sydney landden, maar daardoor kregen we bij een prachtig zicht over de stad. Na het weggooien van alle eetwaren hadden we bij de grenscontrole geen problemen. Aan de uitgang moest er ons iemand opwachten. Die was blijkbaar wat te laat, maar we hebben niet gepanikeerd en hij heeft ons veilig naar ons hotel gebracht.
De stad is heel anders dan Singapore: minder proper en wat rommeliger en veel kouder (16°). De eerste australiers die we tegenkwamen waren heel luidruchtig. Er was ons reeds op het vliegtuig verteld dat er een belangrijke finale van het australisch voetbal was gespeeld en Sydney had de wedstrijd op het nippertje met een punt verschil verloren tegen Perth en dat gaf nogal wat animo in de stad.
Nadat we onze kamer gekregen hadden (eenvoudig maar proper en met kitchenet) zijn we nog de stad ingetrokken. In een nabijgelegen ondergronds station (Museum:heel ouderwets maar heel proper) hebben we de trein (een dubbeldekker met een eenvoudig maar ingenieus systeem om de zetels van richting te veranderen) naar Circle quay genomen. Dit station ligt op een boogscheut van het wereldberoemde Opera gebouw met in de nabijheid de al even beroemd Harbour Bridge. Prachtig zicht in de duisternis met de mooie verlichting. We stonden er met verbazing naar te kijken en konden ons nog echt niet realiseren dat we daar stonden aan de andere kant van de wereld. We hebben verschillende malen in elkaars armen geknepen om te zien of we niet droomden.
Gedreven door de honger en de vermoeidheid zijn we dan maar de eerste McDonalds binnen gevallen. Ik heb een McOz genomen en Marijke een McChicken. Daarna zijn we terug naar het hotel gegaan. Daar ontdekten we dat we daar ook op het internet konden en hebben we in de vlucht een verslagje doorgestuurd.
De volgende dag na het ontbijt zijn we de stad ingetrokken. We hebben er een overdekte markt bezocht waar ik een australische hoed gekocht heb want de zon begon er al goed te steken. Vandaar zijn we naar Darling Harbour gewandeld waar op deze zondag veel volk rondliep. Er zijn daar heel wat musea en speelgelegenheid voor kinderen. We hebben daar ook de eerste vreemde vogels in de vrije natuur zien rondvliegen: Ibissen. We hebben daarna ook een rondvaart in de haven gemaakt die ons van prachtige vergezichten liet genieten op de skyline van de stad. Een en ander heeft ons heel wat mooie foto’s op geleverd.
Nadien zijn we naar The Rocks geweest waar we een pizza gegeten hebben en vanwaar we over de Harbour Bridge gewandeld zijn.
Op weg naar de skytower (een 250m hoge toren) zijn we onderweg een winkeltje gepasseerd waar we konder internetten met een netcan. Na wat sukkelen kregen we dat toch plotseling verbinding met het thuisfront. Het was wel wat verschieten toen we plots Maarten in levende lijve op het scherm zagen verschijnen. De verbinding was verbazend goed.
Na dat we wat bekomen waren zijn we dan toch door gegaan naar de skytower. Het was ondertussen al donker geworden. Maar nietemin was het zicht op de stad prachtig.
Om de emoties van de dag te verwerken zijn we nog een pint gaan drinken in de buurt van ons hotel en daarna gaan slapen.
De camper
’s Morgens vroeg opgestaan, ontbeten en dan met een taxi naar het verhuurstation om onze camper gaan op te halen. Na heel wat administratieve formaliteiten kregen we dan eindelijk onze camper te zien. Bij de inspectie bleek dat de verlichting in het woongedeelte niet werkte. Na wat proberen kam het niet in orde en dar er geen ander voertuig meer ter beschikking was. Kregen we twee lampen op batterijen mee om onze plan te trekken.
Eindelijk konden we dan toch vertrekken maar dat viel in het begin echt niet mee. Ze rijden hier links, het stuur staat aan de rechtse kant en de richtingaanwijzers staan ook aan de rechtse kant waar bij ons de ruitenwissers staan en vice versa.
Na enkele kilometers begon het toch wat te gaan… we moesten vooral oppassen bij het naar rechts afslaan en vooral aan de ronde punten.
We waren van plan om via Bondi Beach ( beroemd surfstrand) naar de Blue Mountains te trekken maar door een wegvergissing kwamen we in het centrum van Sydney terecht. Het heeft ons veel zweet en heel wat van onze zenuwen gevergd voor we de stad weer uitgeraakten. Het voordeel was wel dat we over de Harbour Bridge gereden zijn en dat we het Olympisch park gepasseerd zijn. Eens op de highway zijn we aan het eerste tankstation gestopt om wat te bekomen en iets te drinken.
Katoomba
De rit is verder goed verlopen. In de tegenovergestelde richting was er wegens het einde
Van een lang weekend een kilometers lange file. Onderweg zijn we nog gestopt aan een supermarkt om wat voorraad in te slaan. In Katoomba zijn we eerst naar Echo Point geweest waar we een prachtig zicht hadden op de bergen met als hoogtepunt The Three Sisters, een beroemde rotsformatie.
In een nabijgelegen informatiecentrum werden we de weg getoond naar een camping waar we op een wel heel bijzondere wijze verwelkomt werden. Bij het uitstappen aan de balie riep er iemand “Hallo sir” en “goodday” maar we zagen niemand tot bleek dat er in een hok wat verder een Kaketoe zat die ons verwelkomde… Het dier kon praten als een mens en liet zich gewillig aan zijn kopje krabben. Marijke had er direct een hechte band mee.
Na wat eten gemaakt te hebben (een gasvuur gaat niet echt gemakkelijk in brand) hebben we ons met wat moeite in het donker (die handlampen zijn echt niet te doen) geinstalleerd voor de nacht. Het was echt koud maar ik heb toch goed geslapen…
The Blue Mountains
Na een lekker ontbijt en onder het gezang/gekrijs van kaketoes, kukabourras en nog wat vreemde vogels zijn we dan naar SCENIC WORLD getrokken waar we via een zeeer steil treintje de vallei ingegaan zijn waar we een prachtige wandeling door de natuur gemaakt hebben. Door middel van een kabellift kwamen we op de bergwand terecht waar we een wandeling gemaakt hebben die ons heel wat mooie foto’s van panorama’s opgeleverd heeft. Nadien via een kabelbaan met glazen bodem zijn we nog naar de Three Sisters gewandeld en ben ik nog bijna uitgegleden in een waterval. Doodmoe terug geraakt op de camping waar we nog maar net ons apperitief aan het nuttigen waren of we kregen nieuwe buren. Een enorme bus met slaapplaatsen vol Duitsers kwam zich naast ons installeren. Ze hadden hier heel wat bekijks en we werden al uitgenodigd voor breakfast om 6u30 morgenvroeg. Na het maken van dit verslag gaan we slapen (het is hier echt koud aan het worden). We gaan ons goed moeten toedekken…
zondag, oktober 01, 2006
Sydney
Vandaag zijn we de stad gaan verkennen. We zijn naar een markt geweest waar ik een hoed gekocht heb en daarna zijn we naar Darling Harbour gewandeld daar was vanalles te zien en te doen. Vandaar hebben we een boottocht door de haven gemaakt, heel schoon. We zijn bij een italiaan een pizza gaan eten. En nu zitten we te internetten in een winkel. Marijke probeert via MSN contact te leggen maar dat schijnt precies niet te lukken.









